MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Mein erstes Bohnanza
05 Sep 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Vanaf nu kan je Boonanza ook met je kleinste vriendjes spelen, “Mein erstes Bohnanza” is voor spelers vanaf vier jaar. Beginnend met een erg vereenvoudigde variant leren de kinderen de eerste basisregels van Boonanza. Wanneer je die basisregels eenmaal onder de knie hebt is het tijd voor een volgende stap die een klein tikkeltje moeilijker is. Zo kunnen de kleinste Boonanza fans al na zes stappen meespelen met het originele spel. Maar laat ons beginnen bij het begin:

In deze vereenvoudigde variant krijgen alle spelers vijf bonenkaarten, deze worden niet op hand genomen maar komen open op tafel te liggen. Heel belangrijk: de volgorde van deze kaarten mag je NOOIT veranderen, meteen één van de belangrijkste spelregels van Boonanza. Elk van deze kaarten heeft een zogenaamde boon-o-meter, je vindt er namelijk hoeveel van dat type kaarten je nodig hebt om één thaler te verdienen. Als je aan de beurt bent plant je jouw eerste kaart op één van je twee velden, als je wil/kan, mag je ook je tweede kaart nog aanplanten. Vervolgens leg je twee kaarten (van de trekstapel) open op tafel, je kan nu beginnen ruilen met je tegenstanders. Je mag de twee opengelegde kaarten én je persoonlijke kaarten te ruil aanbieden, vergeet daarbij niet te vermelden wat je graag in de plaats had gehad. Je mag met iedereen ruilen, maar je tegenstanders mogen niet onderling ruilen, de actieve speler moet steeds in de ruil betrokken zijn. Je mag de opengelegde kaarten ook schenken, indien iemand kandidaat is om ze te aanvaarden. Alle kaarten die je via ruil ontvangt (dat geldt ook voor je tegenspelers) moeten meteen op je velden geplant worden. Één ding is zeker: de twee kaarten in het midden van de tafel moeten gepland worden. Of je plant ze zelf, of je ruilt ze met een medespeler. Bij het planten probeer je steeds éénzelfde soort op elkaar te planten, van zodra je het vermelde aantal kaarten hebt bereikt worden deze bonen automatisch geoogst (= weggenomen), in ruil daarvoor krijg je één bonenthaler van een aparte stapel. Indien je toch een kaart moet planten die je niet op je velden hebt liggen mag die daar gewoon bovenop, maar je begint dan – in die nieuwe soort – wel opnieuw te tellen tot wanneer je het vermelde aantal hebt bereikt. Om je beurt af te ronden neem je drie nieuwe kaarten voor je persoonlijke voorraad. Het spel eindigt nadat de stapel één, twee of drie keer leeg is, afhankelijk van het spelersaantal. De speler met de meeste thalers wint het spel.

In een tweede fase doen enkel bonenkaarten mee met een iets uitgebreidere boon-o-meter. Je zal nu beslissingen moeten maken: doe ik mijn bonen weg voor één thaler, of spaar ik nog een klein beetje langer om twee thalers te ontvangen? Je hebt bij al deze bonen namelijk twee opties. In een volgende fase kunnen alle bonen samen gebruikt worden, zowel die met één thaler als die waar je ook twee thalers mee kan verdienen. Vanaf nu is er geen reservestapel met bonenthalers maar wordt het basis oogstprincipe uit Boonanza aangeleerd: wanneer je oogst hou je één (of twee) kaarten die je omdraait als bonenthaler en leg je enkel de overige kaarten op de aflegstapel. Om alles in goede banen te leiden krijgen de speler(tje)s in deze fase een derde bonenveld ter beschikking. In een volgende stap is het gedaan met de regel waarbij je verschillende soorten op één veld mag planten. Als je een kaart wilt/moet planten die je nog niet bezit dan zit er niets anders op dan een bestaand veld te oogsten, ook al verdien je daar deze keer geen thalers mee… In een volgende stap krijg je het derde bonenveld niet meer automatisch maar zal je het moeten aankopen voor drie thaler, en in de voorlaatste stap worden de kaarten op hand genomen en liggen ze niet meer zomaar op tafel. Tenslotte wordt de regel bijgevoegd waarbij je een veld dat maar uit één boon bestaat niet mag oogsten wanneer je op één van je andere velden meer bonen geplant hebt. Na deze stap zijn de jonge moestuiniers klaar voor het echte spel. Je kan deze junior variant naar believen combineren met het basisspel.

Onze mening

Dat er – eindelijk – een junior versie verschijnt voor Boonanza kunnen we alleen maar toejuichen, maar dat hadden jullie wellicht al kunnen voorspellen. De leeftijdsaanduiding 4+ lijkt ons op het eerste zicht jong, maar we konden het (nog) niet proberen met iemand van die leeftijd. We speelden de gemakkelijkste versie met kinderen van 7 jaar en ouder, zij waren alvast grote fans van deze Boonanza. Je merkte wel dat ze het zeer snel onder de knie hadden en al snel klaar waren voor een volgende stap, dus je kan er zeker wel vroeger mee beginnen. Het is duidelijk voelbaar dat deze variant mede door pedagogen ontwikkeld is, het zit geweldig in elkaar. Ze leren de basisregels van Boonanza, dankzij de openliggende kaarten kan je hen perfect helpen en tips geven. De kinderen krijgen ook wat inzicht, ze weten al snel welke bonen beter zijn dan anderen en leren ook beter onderhandelen. De verschillende stappen om het basisspel aan te leren zijn heel goed gevonden. Enerzijds lijken het kleine stapjes, anderzijds zijn ze gewoon compleet. Als je kinderen enthousiast zijn over deze versie kunnen ze voor je het al te goed beseft meespelen met de volwassenen. Het materiaal is naar ons mening iets minder kindvriendelijk. De briefjes die de bonenvelden moeten voorstellen zijn vrij dun en zien snel af, we hadden liever een iets dikker karton gezien daarvoor. De tekeningen zijn – zoals altijd – heel leuk en mooi. Wat extra goed is in deze versie is dat de tekeningen zowel meisjes als jongens aanspreken. Er zijn namelijk prinsessenbonen, maar even goed draken! Een klein nadeel is wellicht dat je minstens met 3 moet zijn, maar dat is ook met het basisspel al zo. Bovendien kan je de (jongste) kinderen best niet alleen laten spelen, ze kunnen in het begin best wel wat hulp van een volwassenen gebruiken. Helaas is dit spel (nog) niet in het Nederlands verkrijgbaar en zal je best wat moeite moeten doen om de Duitse versie te bemachtigen. Als je zelf de spelregels onder de knie krijgt is deze variant wel perfect te spelen met de kinderen, op de kaarten en/of velden is namelijk geen woordje tekst te bespeuren. De verschillende bonen krijgen vanzelf hun bijnaam, al snel klinkt de vraag “Wil je die boef ruilen tegen mijn koning?”. Wij zijn alvast meer dan overtuigd van dit kinderspel, wees maar zeker dat dit hier binnen een kleine vier jaar nog vaak op tafel zal verschijnen!

Conclusie: Mein erstes Bohnanza is niet alleen een ideale opstap naar het basisspel Boonanza, maar is ook gewoon een heel leuk en leerrijk kaartspel voor kinderen!

BohnanzaMein erstes Bohnanza

Auteurs: Heike Kiefer, Hayo Siemsen & Uwe Rosenberg
Uitgever: Amigo Spiele
Aantal spelers: 3 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 4 jaar

Kite Fight
03 Mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Dit kleine doosje van White Goblin Games brengt je niet zomaar een spelletje over vliegers. Deze keer krijg je er drie in één. Elk met een passende titel en steeds met éénzelfde doel voor ogen: de meest waardevolle windkaarten verzamelen om zo de meeste punten te scoren. De manier waarop je aan de windkaarten geraakt en de manier waarop er gespeeld wordt is uiteraard steeds anders, daarom zullen we elk spelletje apart beschrijven.

Vang de wind

Nadat alle spelers een stapel vliegerkaarten mét een bliksemkaart ontvangen hebben wordt de stapel windkaarten in het midden gelegd met aan de vier zijden daarvan een opengelegde windkaart. Als je aan de beurt bent controleer je of je een gevecht gewonnen hebt, daarna speel je kaarten uit en vul je je hand weer aan tot vijf kaarten. Bij het spelen van kaarten heb je verschillende opties: je kan een kaart in een leeg parkveld spelen of op een kaart van een tegenstander. De voorwaarde om je vliegerkaart in een leeg parkveld te leggen is dat de waarde op je kaart hoogstens één minder is dan de som van de twee aangrenzende kaarten, als je je kaart speelt op een vliegerkaart van een tegenstander is diezelfde voorwaarde niet meer van belang maar moet je een gelijke of hogere waarde kunnen uitspelen, bovendien moeten alle kaarten die op elkaar komen te liggen even of oneven zijn. De eerste kaart in een parkveld bepaald dus welke kaarten hierop gespeeld mogen worden. Als je een gelijke kaart kan uitspelen mag je meteen nog eens en kan je zo een kettingreactie vormen. Met je bliksemkaart kan je een hele stapel kaarten mét aangrenzende windkaarten uit het spel verwijderen. Als jouw vliegerkaart nog bovenaan een parkveld ligt in je volgende beurt heb je het vliegergevecht gewonnen en kan je als beloning één van de aangrenzende windkaarten kiezen als beloning. Vervolgens wordt er een nieuwe windkaart opengedraaid. Het spel eindigt wanneer één speler de laatste kaart uit zijn stapel trekt of wanneer de bliksemkaart uit de middelste stapel (met windkaarten) getrokken wordt. De spelers tellen de punten op hun verworven windkaarten, de speler met de meeste punten wint het spel.

Met de wind mee

Voor dit spel worden alle 20 windkaarten (of 15 met twee spelers) open gelegd in de vorm van een vlieger, ook nu krijgt elke speler een set met 20 vliegerkaarten. Alle spelers gaan in hun beurt een kaart bedekken en vervolgens hun hand aanvullen tot vijf kaarten. Om een kaart te bedekken moet jouw vliegerkaart gelijk zijn aan de som van de kaart en één van de aangrenzende kaarten. Je mag op deze manier zowel een windkaart als een vliegerkaart van een tegenspeler bedekken. Een vliegerkaart met waarde 1 mag je steeds samen met een andere kaart uitspelen, zolang de som van je twee kaarten dan gelijk is aan de som van de bedekte kaart en één van de aangrenzende kaarten. Het spel eindigt als alle windkaarten bedekt zijn of nadat alle spelers achtereenvolgens gepast hebben. Nu worden alle windkaarten één voor één gecontroleerd, de speler die de meeste vliegerkaarten heeft gespeeld wint de windkaart, bij een gelijke stand is de kaart voor niemand. De speler met de meeste punten wint het spel.

Vol in de wind

Het enige spel waarbij slechts vijf windkaarten gebruikt worden. De bedoeling is deze keer om rijen van 1 tot 10 te vormen. Als je aan de beurt bent speel je één kaart in één van de vijf rijen, van zodra er een kaart in een bepaalde rij gespeeld werd kan je enkel nog aansluitend (naar boven of naar onder) verder aanvullen. Met behulp van je bliksemkaart kan je een vlieger van je tegenstander verwijderen en vervangen door één van jouw kaarten. Van zodra een rij compleet is gaat de windkaart naar de speler met de meerderheid aan kaarten in die rij, bij gelijke stand gaat de kaart naar de speler die op één na de meeste kaarten speelde, als het dan nog steeds gelijke stand is krijgt niemand de kaart. Nadat alle 5 de rijen zijn opgeëist eindigt het spel, de speler met de meeste windkaarten wint het spel. Bij gelijke stand speel je nog een ronde tot er een winnaar gekend is.

Onze mening

Het was sinds onze kindertijd geleden dat we een speldoos(je) hadden met meer dan één spel in. Enerzijds hoeft dit voor ons niet, maar we begonnen het voordeel er meer en meer van in te zien. Het is bv. ideaal om mee te nemen op vakantie, één set kaarten en toch meerdere spellen. Na enkele speelsessies heeft wellicht iedereen een favoriet, of dat was toch bij ons het geval. “Vang de wind” was het spel dat hier het vaakst op tafel kwam, al mocht “met de wind mee” er ook best zijn. Welk spelletje jouw favoriet wordt is wellicht ook afhankelijk van het aantal spelers, zo had het laatste spel (vol in de wind) volgens ons beter de vermelding “voor 3 of 4 spelers” meegekregen aangezien dat ons met twee helemaal niet kon bekoren, terwijl vang de wind dan weer iets leuker was met 2 of 3 spelers. De drie spelletjes zijn oké, korte kaartspelletjes waarbij je toch wat geluk kan gebruiken om de juiste kaarten op de juiste moment op hand te krijgen, als de wind in jouw richting blaast komt het zeker goed. De aantrekkelijke en kleurrijke tekeningen van Dennis Lohausen vallen bij ons steeds in de smaak, dat is ook nu weer het geval. Bovendien komt het spel weer in een mooi, blikken doosje. Wat ons betreft is deze Kite Fight geen hoogvlieger, maar voor een doorsnee gezin mag het er best zijn, ze krijgen voor hun geld meteen drie spellen geleverd!

Conclusie: Een luchtig (reis)spelletje voor met de familie!

Kite Fight

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Kite Fight

Auteur: Jason Kotarski
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Hands
10 Apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

“3 … 2 … 1 … HANDEN OMHOOG!” – het startsignaal van dit knotsgekke handenspel. Beeld de symbolen uit die je op je handkaarten gekregen hebt en probeer via deze gebarentaal contact te maken met je tegenspelers. Hoe vaker je contact kan maken met een tegenspeler hoe meer punten je aan het einde zal hebben, maar wees goed op je hoede: af en toe zit er een speler in de groep die met twee handen spreekt. Die kan je maar beter goed volgen om erger te voorkomen.

Afhankelijk van het aantal spelers krijgen alle spelers aan het begin 3 tot 5 kaarten op hand, je ziet meteen heel wat blauwe kaarten met een handgebaar. Na het startsignaal starten alle spelers gelijktijdig met het uitbeelden van één van deze kaarten en kijken ze aandachtig rond om te zien of één van de andere spelers hetzelfde symbool uitbeeldt. Je bent uiteraard vrij om één van de andere symbolen van je handkaarten uit te beelden en zo proberen hetzelfde teken als één van je medespelers te doen. Van zodra twee spelers een combinatie gemaakt hebben en dus elk hetzelfde symbool getoond hebben laten ze de kaart aan elkaar zien om te controleren of het inderdaad om dezelfde kaart gaat, vervolgens leggen ze de kaart voor zich neer, je hebt alvast één punt aan het einde van het spel. Ben jij de derde met dezelfde kaart? Pech, slechts twee spelers kunnen een combinatie vormen. Jij zal dus moeten wachten tot er nog een speler zo’n symbool uitbeeldt. Tussen de 90 kaarten zitten er ook 12 gele kaarten met daarop symbolen dat je met twee handen moet uitbeelden. Je kan maar beter alert zijn en dat symbool meteen na-apen als één van je tegenspelers dit uitbeeldt, want de speler die dit symbool als laatste nadoet krijgt de kaart in zijn puntenstapel en je raadt het al: de gele kaarten leveren minpunten op! Je mag op elk ogenblik kaarten afleggen en nieuwe kaarten op hand nemen, je neemt dan net zoveel kaarten op hand tot het aantal dat je aan het begin van het spel kreeg. Van zodra de stapel uitgeput is en een speler niet voldoende kaarten kan nemen eindigt het spel en volgt de puntentelling: 1 punt voor de blauwe kaarten, één minpunt voor de gele kaarten. Bij een gelijke stand wint diegene onder hen met de minste minpunten.

Onze mening

Na het lezen van de spelregels waren we niet laaiend enthousiast, niet dat het slecht klonk, maar zo staan zwaaien met onze handen is niet meteen het type spel dat we vaak op tafel leggen. Met een groep veelspelers kwam het dan ook niet meteen op tafel. We speelden het eerst met ons kleine neefje en ontdekten dat de leeftijdsaanduiding 8+ toch wel klopt, voor jonge kinderen is het allesbehalve evident om die (eenvoudige) gebaren uit te beelden, laat staan als je dan ook nog op je andere kaarten en je tegenstanders moet letten! Dan testen we het maar op een familiefeestje, en wat bleek: het was geweldig. Drie generaties (ook de niet-spelers) lachten zich te pletter, het spel – en dan vooral de gele kaarten – zorgt voor hilarische situaties. Je denkt dan dat je aandachtig bent op iedereen, maar voor je het weet ben jij volop contact aan het nemen met één van de spelers aan tafel en zitten alle anderen te lachen met hun twee handen in het lucht. Of het volgende keer weer op tafel zal komen is natuurlijk nog de vraag, maar het plezier dat we beleefd hebben is in elk geval onvergetelijk! Na een tweetal speelsessies was het helaas genoeg geweest, niet omdat één van ons het beu was, maar wel omdat de meeste spelers krampen kregen in de handen. Met drie spelers was het niet overtuigend genoeg, deels omdat je dan vijf kaarten op hand hebt en het dan toch iets moeilijker is. Hoe meer spelers, hoe meer ambiance. Wij zijn alvast benieuwd hoeveel familiefeestjes we nog kunnen opvrolijken met deze grappige handjes.

Conclusie: Een partyspel voor de hele familie!

Hands

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Hands

Auteur: Chislaine Van den Bulk
Uitgever: White Goblin Games
Tijdsduur: ± 20 min.
Aantal spelers: 3 – 8
Vanaf 8 jaar

Friday the 13th
12 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Vrijdag5Vrijdag de 13de … Al het ongeluk komt samen op één moment. We spelen een spel, op de kaarten vind je gebroken spiegels, zwarte katers én mensen die onder een ladder lopen. Je zou denken: hoe meer tegenslag, hoe slechter je score… Maar niets is minder waar, je kan er namelijk nog goed onderuit muizen!

Er zijn vier soorten kaarten, rode kaarten met waarde ‘4’ en de drie bovenvermelde soorten ongelukskaarten met verschillende waarden tussen 1 en 7. Aan het begin van de ronde worden de kaarten verdeeld onder de spelers, daarna spelen de spelers elk om beurt één kaart uit. Er is slechts één regel waar je rekening mee moet houden: je speelt een kaart telkens bij de juiste soort. Oranje bij oranje, blauw bij blauw en groen bij groen. De rode kaarten mogen overal aangelegd worden. Na het aanleggen van een kaart zeg je de som van alle kaarten in die kolom luidop. Als die som gelijk of kleiner dan 13 is gebeurt er niets en is de volgende speler aan de beurt. Als die som 14 of hoger is moet je alle eerder gelegde kaarten in die kolom nemen en voor je leggen als strafpunten, de kaart die je zonet speelde blijft liggen en vormt de eerste kaart voor de nieuwe kolom.

Op deze manier wordt er verder gespeeld tot alle spelers hun handkaarten kwijt zijn, daarna volgt de puntentelling. Alle ongelukskaarten zijn 1 minpunt en de rode kaarten zijn 2 minpunten, maar eerst gaan de spelers met elkaar vergelijken wie de meeste kaarten per kleur heeft. De speler die de meeste groene kaarten heeft mag deze allemaal verwijderen, net zoals de speler(s) met de meeste oranje en blauwe kaarten de desbetreffende kaarten ook mogen verwijderen. Bij een gelijke stand moeten beide spelers hun strafpunten houden. De rode kaarten kunnen niet verwijderd worden. Na vier ronden eindigt het spel, diegene met de minste strafpunten wint dit spel!

Onze mening

Friday the 13th is een leuke filler dat hier zeker in de smaak valt! De spelregels zijn heel eenvoudig, je krijgt kaarten op hand en je speelt ze in de juiste kolom. Het feit dat je strafpunten wegvallen als jij de meeste kaarten in een kleur hebt geeft een unieke twist aan het spelletje en maakt het speciaal. Het brengt een vleugje tactiek in deze korte filler, al ben je uiteraard wel wat afhankelijk van de kaarten die je op hand krijgt. Meestal wil je geen kaarten verzamelen, maar door veel kaarten van dezelfde kleur te verzamelen kan je ook met nul minpunten eindigen. Het is dan veel beter dan een medespeler die in elke kleur slechts één kaart verzamelde. Toch is er één spelregel die bij ons op weinig begrip kon rekenen: het feit dat het kan uitkomen dat sommige spelers meer kaarten hebben dan andere. Al onze medespelers hadden hier dan ook commentaar op. Na enkele speelsessies hebben we dan ook beslist om die spelregel achterwege te laten, we delen gewoon totdat iedereen even veel kaarten heeft, de overschot gaat terug in de doos. Het zijn nogal grote, vierkante kaarten die niet heel praktisch zijn om op hand te nemen, maar de illustraties zijn erg leuk.

Conclusie: Friday the 13th is een erg leuke filler met eenvoudige spelregels.

Friday 13

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Friday the 13th

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Le Scorpion Masqeé
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Fish ‘n’ Stones
04 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In deze ‘Fische und Steine’ proberen alle spelers de grootste vangst met vissen te scoren. Leg je eigen kat op een geniepige plaats, doe een strategische zet en onthul daarna je geheime plaats… En? Een mooie visvangst gedaan? Of toch bot gevangen?

Aan het begin van elke ronde worden er 9 kaarten opengelegd op tafel, en dat in een vierkant van 3 op 3. Vervolgens leggen alle spelers hun drie kaarten aan hun zijde naast de vijver. Één van die kaarten bevat de kat met vishengel, de andere kaarten zijn blanco. Daarna kunnen alle spelers, beginnend met de startspeler, één kaart/stapel in de visvijver verleggen. Ze mogen dus één kaart opnemen en op een aangrenzende kaart leggen. Pas daarna maakt de startspeler bekend op welk van de drie kaarten zijn kat staat, de speler is verplicht om één kaart/stapel uit die rij te nemen. Je wilt uiteraard zo veel mogelijk vissen nemen, maar misschien hadden je tegenspelers je wel door en hebben ze de beste kaarten alvast verplaatst. Elke vis zal aan het einde één punt opleveren terwijl elke steen dan weer een minpunt geeft. Tenslotte maken ook de andere spelers elk om beurt bekend waar hun kat verstopt zat, zolang er minstens één kaart/stapel in het verlengde van de kat ligt zijn ze verplicht een stapel te nemen.

Aan het begin van de tweede ronde worden er weer 9 kaarten opengelegd, maar deze keer over de kaarten die nog op tafel lagen. Als je in de komende rondes dus een kaart wilt verplaatsen en/of vangen ben je verplicht om de hele stapel te nemen. Je kan dus maar best proberen te onthouden wat er lag. Na vier ronden eindigt het spel, alle spelers tellen hun vangst en diegene met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Aanvankelijk hadden we van Fish ‘n’ Stones een kinderspel verwacht, de leeftijdsaanduiding 7+ én de illustraties lieten dan ook niets anders vermoeden. Een eerste speelsessie overtuigde ons echter meteen dat het meer was dan alleen een kinderspel: in dit kaartspel komt heel wat strategie aan te pas! Eerst de beslissing waar je je kat legt, die vaak te maken heeft met de beurtvolgorde… je moet er namelijk rekening mee houden dat de kaarten in die volgorde bekend worden gemaakt. Ook het verleggen van de kaarten is vervolgens van groot belang. Je kan een afleidingsmanoeuvre doen in de hoop dat je tegenspelers niet doorhebben waar je kat ligt, of je kan er voor kiezen dat jouw mogelijke buit alleen maar groter wordt. Helaas hebben de andere spelers die kans ook, en wat zijn zij van plan? Het bekendmaken van de kaarten is telkens opnieuw spannend. In de volgende drie rondes komt er ook het geheugenaspect bij, de kaart die bovenaan ligt ziet er misschien (on)aantrekkelijk uit, maar wie weet nog wat eronder zat? Misschien is dat – ondanks die twee stenen – misschien wel een hele mooie vangst?

Het aantal spelers heeft in deze filler vooral invloed op het strategische element: met twee spelers heb je het iets meer in de hand dan met vier spelers. Soms wordt het onverwacht een leuk, strategisch en zelfs venijnig spelletje. Het speelt met alle spelersaantallen leuk, maar wij spelen Fish ‘n’ Stones het liefst met twee of drie spelers. De illustraties zijn mooi maar zorgen voor het kinderlijke uiterlijk. Het kan zeker met jonge kinderen gespeeld worden, maar ook de volwassenen kunnen deze filler wel eens smaken. We vinden het wel jammer dat de blanco kaarten helemaal blanco zijn, een eenvoudige illustratie kon ook weergeven dat de kat daar niet was…

Conclusie: Fish ‘n’ Stones is een leuke filler met meer diepgang dan je zou verwachten!

Fish'n'Stones

Fish ‘n’ Stones

Auteurs: Dennis Kirps & Jean-Claude Pellin

Met dank aan Logis!

Met dank aan Logis!

Uitgever: LOGIS
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Wazabi
31 Jan 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

WazabiIn Wazabi proberen de spelers als eerste hun dobbelstenen kwijt te spelen. Dobbel de goede symbolen en speel de juiste kaarten op het juiste moment. Geef dobbelstenen aan je medespelers, ruil je kaarten of verwijder dobbelstenen uit het spel. Diegene die als eerste zijn laatste dobbelsteen kan afgeven wint het spel.

Als je aan beurt bent dobbel je al je dobbelstenen één keer, aan het begin van het spel heeft elke speler 4 dobbelstenen. Vervolgens voer je het effect van al je dobbelstenen uit. Één symbool laat je toe om dobbelstenen aan een tegenspeler naar keuze te geven, alle dobbelstenen met dit symbool kan je dus gewoon verdelen onder je medespelers. Voor alle dobbelstenen met een kaartsymbool kan je een nieuwe kaart op hand nemen, tenslotte mag je één van je handkaarten uitspelen… op voorwaarde dat je ook dobbelstenen hebt gegooid met het Wazabi-symbool! Je moet minstens zoveel Wazabi-symbolen gedobbeld hebben als aangegeven op de kaart: één, twee of drie. Met sommige kaarten kan je meteen één of zelfs twee dobbelstenen uit het spel verwijderen, met andere kaarten kan je je dobbelstenen ruilen met een speler naar keuze. Met een andere kaart kan je ook je overige handkaarten ruilen of alle spelers verplichten hun dobbelstenen of kaarten aan hun linker- of rechter buurman te geven. Je kan soms ook een kaart uitspelen om drie nieuwe kaarten op hand te mogen nemen, of om de andere spelers een handlimiet van twee kaarten op te leggen. Tenslotte heb je ook nog kaarten die een tegenspeler verplichten om een beurt over te slaan of de speelrichting te veranderen. Van zodra een speler zijn laatste dobbelsteen kwijtspeelt eindigt het spel en is dit de winnaar.

Onze mening

Wazabi werd voor het eerst uitgegeven in 2008 en werd onlangs opnieuw uitgebracht in een editie met 20 verschillende talen! Het eerste wat je ziet bij het openen van de doos is dus uiteraard ook een stapel van 20 stevige kartonnen met aan de voorkant de spelregels en aan de achterkant een handig overzicht van de verschillende kaarten. Daaronder vind je 24 dobbelstenen, een set kaarten en een zakje om het spel als reisspel te gebruiken. Naar onze mening een te grote doos voor het materiaal, maar dat maakt het leuke en verslavende spel volledig goed. De spelregels zijn heel eenvoudig, iedereen kan meteen meespelen. Spelers die het spel nog niet kennen kunnen het overzicht naast zich leggen, maar de symbolen op de kaarten zijn zo duidelijk dat dat amper nodig is. De kaarten zijn overigens niet alleen erg duidelijk maar ook voorzien van mooie illustraties.

Het aantal spelers heeft op dit spel wel invloed. Met twee spelers hebben kaarten zoals ‘de speelrichting verandert’ weinig nut, ook wanneer je dobbelstenen en/of kaarten wilt ruilen ben je verplicht om dat steeds met je enige medespeler te doen. Als dat niet in jouw voordeel is zal het vaker gebeuren dat er géén kaart wordt gespeeld. Met 3 en 4 spelers is dat probleem al meteen opgelost en wordt het een erg leuke filler dat voor ons nog vaak op tafel mag verschijnen. We speelden het nog niet met 5 of 6 spelers. Het spel voorziet ook meteen enkele varianten, zo kan je het spel ook in teams spelen (ideaal voor grotere groepen) of kan je een toernooi spelen. Als het spel naar jouw mening te kort of te lang is kan je het aantal dobbelstenen om te beginnen veranderen en zo optimaliseren, al vonden wij dat niet nodig.

Conclusie: Wazabi is een super leuk en verslavend dobbel- en kaartspel, ideaal voor tussendoor!

Met dank aan Gigamic!

Met dank aan Gigamic!

WazabiWazabi

Auteur: Guilhem Debricon
Uitgever: Gigamic
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Sushi Go!
15 Jan 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het is tijd voor een lekkere sushi-lunch. Terwijl we aan de lopende band zitten nemen we het ene na het andere sushi gerecht, in een ultieme poging om de lekkerste menu samen te stellen! Een lekkere nigiri – liefst gedompeld in wat wasabi -, een set sashimi en graag veel dumplings en maki rolls. Vergeet niet om je menu af te sluiten met een heerlijk toetje, de pudding!

Afhankelijk van het aantal spelers krijgt iedereen 7 tot 10 kaarten op hand, vervolgens kiezen alle spelers één kaart en maken ze die gelijktijdig bekend. De overige handkaarten worden doorgegeven aan je linkerbuur. Met de verkregen kaarten doe je daarna weer hetzelfde: één kaart kiezen, gelijktijdig bekendmaken en de resterende kaarten doorgeven. Een wasabi kaart levert op zich geen punten op maar is in vele situaties wel interessant om te nemen. De volgende nigiri die je zal nemen moet je namelijk op die wasabi kaart leggen, waardoor de puntenwaarde van die nigiri verdrievoudigd wordt. Een inktvis zal zo dus 9 punten waard zijn in plaats van de gebruikelijke drie. Ook de eetstokjes leveren geen punten op, maar je kan ze in een volgende beurt inruilen om twee kaarten tegelijkertijd te kiezen. De stokjes komen vervolgens weer in het spel en kunnen mogelijk nog door andere spelers gebruikt worden. Na het doorgeven van de laatste overgebleven kaart leg je de ontvangen kaart bij je andere verzamelde kaarten, dit is het einde van de eerste ronde. Tijd voor een puntentelling. Elke soort sushi scoort op een andere manier. Nigiri kaarten leveren het vermelde aantal punten op (1 tot 3), gedompeld in wasabi wordt die score dus verdrievoudigd. Voor andere sushi gerechten moet je sets maken, zo krijg je 5 punten voor een set van twee tempura kaarten en 10 punten voor een set van drie sashimi kaarten. Dumplings zijn ook zeer geliefd, daarbij geldt: hoe meer, hoe beter. Afhankelijk van het aantal dumplings in je bezit kan je er 1 tot 15 punten mee verdienen! Tenslotte wordt er vergeleken wie de meeste maki rolls heeft, die speler krijgt 6 punten. De speler met de tweede meeste krijgt nog een troostprijs van drie punten.

Na de puntentelling worden alle sushi’s op de aflegstapel gelegd, enkel de kaarten met pudding blijven voor de spelers liggen. Op deze manier wordt er ook een tweede en een derde ronde gespeeld. Je kan er eventueel voor kiezen om de kaarten in de tweede ronde in de andere richting door te geven. Pas tijdens de laatste puntentelling worden ook punten uitgedeeld voor de pudding kaarten. De speler met de meeste pudding ontvangt 6 punten maar diegene met de minste pudding verliest 6 punten! Bij een gelijke stand worden de (min)punten verdeeld. Diegene die daarna de meeste punten heeft behaald wint het spel.

Onze mening

Je wordt al meteen vrolijk van de leuke en schattige illustraties, alweer een tinnen doosje van White Goblin dat er erg goed uit ziet. De spelregels zijn erg duidelijk geschreven, met een handig overzichtje achteraan om alles even op te frissen. Ondanks de eenvoud van de spelregels staat alles toch duidelijk beschreven zodat ook niet-spelers meteen aan de slag kunnen. De punten dat je met elk type sushi kan scoren staat ook op de kaart, je hoeft dus niet steeds terug te grijpen naar de spelregels. Deze filler is ideaal om mensen kennis te laten maken met het draft principe en is bovendien een ideaal tussendoortje voor iedereen die graag eens een spel op tafel legt. Het is eenvoudig en snel, maar toch heb je de nodige diepgang. Je probeert zelf uiteraard de beste menu samen te stellen, maar je houdt uiteraard ook in de gaten wat je buren aan het opbouwen zijn. Misschien kan je daar wel een stokje voor steken door ervoor te zorgen dat die geen set meer kan vormen? Of kies je toch je eigen weg? Het toetje, de pudding, zorgt hier wel degelijk voor de kers op de taart. Het levert dan wel geen punten op na de eerste en de tweede ronde, maar het is echt wel nuttig om aan het einde de meeste pudding te hebben. Of toch om er voor te zorgen dat je niet overblijft met de minste pudding, je wilt kost wat kost vermijden dat je 6 punten moet inleveren! Het zorgt dus voor een rode draad doorheen de drie rondes.

Een draft spel is in de meeste situaties leuk vanaf 3 spelers, maar Sushi Go kon ons zeker ook overtuigen met twee spelers! Het voegt een aantal elementen toe die je niet hebt met grotere spelersaantallen, je kan namelijk redeneren welke kaarten terug bij jou zullen komen. Er is ook een variant voorzien met een fictieve derde speler waarbij de spelers elk om beurt een kaart voor de dummy speler zullen moeten kiezen, zowel de variant als het basisspel hebben hun charmes. Deze filler zal bij ons (onafhankelijk van het aantal spelers) wellicht nog vaak op tafel verschijnen!

Conclusie: Sushi Go is een eenvoudige, snelle en vooral super leuke filler!

Sushi Go!

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Sushi Go!

Auteur: Phil Walker-Harding
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Souk
03 Jan 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In Souk gaan alle spelers aan de slag als kruidenhandelaar. Helaas zal er maar één kruidenwinkel kunnen overleven in de drukke economie, enkel de kruidenier die het meeste winst maakt zal daar in slagen. Om een goede kruidenier te worden is het belangrijk dat je kruiden aanbiedt waar veel vraag naar zal zijn. Kies je de juiste kruiden of kan je de vraag van de klanten wat naar je handen zetten?

Aan het begin van een ronde krijgen alle spelers 7 kaarten op hand, daarna kunnen alle spelers één kaart gedekt voor zich neerleggen, dat is alvast één van de kruiden dat ze proberen te verkopen. In de derde en vierde ronde mogen de spelers zelf twee kaarten gedekt neerleggen, daarna wordt de hand steeds aangevuld tot 7 kaarten. Als je aan de beurt bent heb je twee mogelijkheden: een kruidenkaart in één van de winkels spelen of een kaart bij je eigen verkoop leggen. Hoe meer kruidenkaarten er van een soort in de winkels liggen, hoe meer jouw verkoop zal opleveren aan het einde van de ronde! In elke winkel (op het speelbordje) wordt er maar één kruidensoort verkocht, bovendien kunnen er maximum vier kaarten per winkel liggen. Een kaart aan je verkoop toevoegen mag je slechts één keer per ronde, bovendien moet die kaart opengelegd worden. Je medespelers weten vanaf dat moment wat jij probeert te verkopen. De ronde eindigt onmiddellijk van zodra er in zes winkels tenminste één kaart ligt of wanneer twee winkels vier kaarten bevatten. Daarna volgt de puntentelling.

De spelers draaien hun verborgen kaarten om en tellen voor hoeveel ze hun kruiden kunnen verkopen. Hoe meer vraag er is naar een bepaald ingrediënt, hoe meer de kruidenier er voor kan vragen. In deze afbeelding is er dus meer vraag naar koffiebonen dan naar pepers. De waarden van de ingrediënten – dus afhankelijk van de vraag ernaar – staat duidelijk op de kaarten geschreven. Daarnaast ontvangt elke speler een overzichtskaart met het aantal kaarten dat er van elke soort in het spel zit en de verschillende verkoopprijzen, aangezien die voor elke soort kruid verschillend zijn. De verkochte kaarten worden aan de kant gelegd met de juiste verkoopprijs naar boven, iedereen kan dus zien hoeveel je verdient hebt. Na vier rondes eindigt het spel, diegene die de grootste winst heeft gemaakt wint het spel. Bij gelijke stand wint diegene met de meeste kruiden.

Onze mening

We keken er erg naar uit om Souk te spelen, aangezien de twee vorige spelletjes uit deze reeks (Continental Express & Les Batisseurs) bij ons erg in de smaak vielen. Ook Souk is weer een mooi blikken doosje waar het materiaal maar juist in past, en alweer is het materiaal van een goede kwaliteit. De kleurrijke, vierkante kaarten voegen zeker wat charme toe aan het spel. Na het lezen van de spelregels waren we enthousiast, het klonk simpel maar leuk! Een eerste speelsessie gaf ons meteen ook de indruk dat er meer in zit dan je zou vermoeden. Je stelt jezelf continu de vraag “speel ik nog een kaart in de winkel of leg ik toch al een kaart bij mijn verkoop?”. Dat laatste wil je niet te snel doen, je probeert af te wachten tot je weet waar er echt vraag naar is. Bovendien wil je niet dat je medespelers weten wat je verkoopt. Anderzijds moet je het doen met de kaarten die je op hand hebt, enige vorm van geluk kan je daarbij wel gebruiken. Jammer dat die eerste speelsessie op een gelijkstand eindigde, dachten we. Waar het niet dat de komende drie spellen ook allemaal met een gelijke stand eindigde! Het gebeurt meer dan eens dat verschillende spelers dezelfde kruiden verkopen en dus dezelfde winst maken. Als je er in slaagt om zelf een kaart bij je verkoop te leggen en de ronde gedaan te maken alvorens je medespelers dat gedaan hebben zou het wel eens kunnen dat je de overwinning binnen hebt. Een bitter eind voor een filler waar we nét iets meer van verwacht hadden.

Het spel is speelbaar van 3 tot 5 spelers. Met vijf spelers komt er een zevende winkel (en meerdere kruiden) in het spel, om te vermijden dat een ronde té snel gedaan is. De overzichtskaarten zijn dubbelzijdig bedrukt, afhankelijk van het aantal spelers. Het had leuk geweest als ze het speelbord ook dubbelzijdig hadden bedrukt: één kant met zes winkels, de andere kant met zeven. Nu staat er op de achterkant gewoon de (mooie) tekening van op de doos. Het aantal spelers heeft voor de rest niet veel invloed op het spel.

Conclusie: Souk is een mooi en kleurrijke filler dat nogal vaak op gelijkstand uitdraait.

Souk_boite_3D

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Souk

Auteur: Gary Kim
Uitgever: Bombyx
Aantal spelers: 3 – 5
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Beasty Bar
14 Nov 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

BeastybarVanavond vindt het zoveelste feestje in de nachtclub ‘Beasty Bar’ plaats. Deze feestjes zijn legendarisch en ‘the place to be’ voor alle dieren, groot of klein! Helaas is het aantal bezoekers beperkt, enkel de eersten in de rij zullen het geluk hebben binnen te mogen. Sommige dieren schuiven geduldig aan, andere gebruiken smerige trucs in de hoop sneller vooraan in de rij te komen. De speler die het meest aantal dieren in zijn spelerskleur binnen hielp wordt de winnaar van Beasty Bar.

In het midden van de tafel zal een file aan dieren komen te liggen, als je aan de beurt bent plaats je één van je vier handkaarten rechts in de rij. Van zodra de file bestaat uit 5 dieren gaan de deuren naar de legendarische nachtclub open, de eerste twee dieren mogen naar binnen, de laatste in de rij geeft het op en de twee overblijvers gaan nu vooraan aanschuiven. Vervolgens neem je een nieuwe kaart op hand. Elk dier heeft een unieke eigenschap waardoor de rij steeds zal veranderen! De leeuw kan zich als grootste van het gezelschap meteen vooraan plaatsen terwijl een nijlpaard elke beurt opnieuw alle dieren die kleiner zijn zal voorbijsteken. De krokodil staat een trapje lager, zij steekt de kleinere dieren niet alleen voorbij maar eet ze ook nog op, alle dieren met een waarde lager dan 10 worden dus uit de rij verwijderd. Een slang zal de volgorde helemaal omgooien en rangschikt iedereen van groot naar klein, terwijl een giraf elke beurt opnieuw een klein dier kan voorbijsteken. De zebra’s nemen het op voor de kleine dieren en beschermen hun (kleine) voorgangers tegen het brute geweld van de krokodil en het nijlpaard. De zeehond lijkt wel de slimste uit het gezelschap en zorgt ervoor dat de ingang plots aan de andere kant staat, wat een kameleon dan weer kan nadoen aangezien die in de huid van elk ander dier op tafel kan kruipen. Apen zijn alleen sterk van zodra ze met twee of meer zijn, kangoeroes springen bij aankomst meteen één of twee dieren voorbij en de papegaai werkt zo op de zenuwen dat één dier naar keuze uit de rij zal gaan lopen. Tenslotte heb je het stinkdier dat de twee grootste diersoorten wegjaagt met zijn vervelende geur.

Elke speler heeft van elke diersoort één dier in zijn spelerskleur: vier handkaarten en acht kaarten in zijn gedekte trekstapel. Nadat alle kaarten gespeeld zijn eindigt het spel. Diegene die de meeste dieren in de Beasty Bar kreeg wint het spel, bij gelijke stand wint diegene die het kleinste dier binnen liet gaan.

Het spel bevat ook een variant voor gevorderden. In deze variant verwijderen alle spelers vier dieren voor de start van het spel, zonder elkaar te vertellen wélke dieren! Aan het einde is het niet het aantal dieren dat telt, maar wel de waarde. De kleine dieren vinden moeilijker hun weg richting de ingang en zullen met gevolg dus ook meer punten opleveren dan de grotere dieren als leeuwen en nijlpaarden.

Onze mening

We waren erg benieuwd om Beasty Bar te proberen. De tekeningen op het doosje sprongen meteen in’t oog, het verhaal/de spelregels klonken leuk en passend, en het zag er bovendien mooi uit. Grote kaarten van een goede kwaliteit met erg duidelijke symbolen. Alle dieren hebben een unieke eigenschap, maar na een korte uitlegronde was iedereen er snel mee weg dankzij die symbolen. Het spel voorziet ook een overzichtskaartjes met een samenvatting van alle dieren en hun functies, maar zo vind je er maar één in elke taal. We speelden het spel eerst met twee en dat viel tegen, het kwam niet echt tot zijn recht en we dachten dat het beter zou zijn met meerdere spelers. Een volgend potje, met vier spelers, viel helaas ook tegen. Telkens je denkt een goede kaart te spelen werd je dier terug verwijderd door één van de volgende spelers. Je hebt helemaal niets in de hand, en de kans dat een tegenspeler je plannetje verknoeid is uiteraard groter dan met twee spelers. Het spel met drie spelers kwam uiteindelijk het beste tot zijn recht, maar nog steeds hadden we het gevoel dat er ‘iets’ ontbrak. De variant voor gevorderden is spannender aangezien je niet weet welke dieren nog in het spel zitten en welke niet. Je kan niet zomaar voorspellen of er nog een zeeleeuw op komst is om de ingang te veranderen e.d., maar als je het vaak met dezelfde mensen speelt dan weet je na een tijdje wel wie welke dieren het liefst verwijdert. De puntentelling aan het einde maakte bij ons geen verschil, het was toch diegene met de meeste dieren die het spel won.

Conclusie: Beasty Bar heeft een leuke verhaallijn en mooie lay-out, maar het spel zelf kon ons niet overtuigen.

pic2241067_md

Met dank aan Zoch Verlag!

Met dank aan Zoch Verlag!

Beasty Bar

Auteur: Stefan Kloß
Uitgeverij: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Beasty Bar werd in het Nederlands uitgegeven door 999 Games

Clover
22 Okt 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

In dit snelle kaartspel zullen de spelers steeds opnieuw een klavertje vormen volgens één heel eenvoudige spelregel: die bepaalde kleur mag op het moment dat je een kaart speelt nog niet open op tafel liggen. De symbolen op de kaarten zorgen voor bijkomende opdrachten of spelregels. Elke speler heeft maar één doel voor ogen: de eerste zijn om al zijn handkaarten uit te spelen!

Elke speler begint het spel met vier handkaarten. Alle kaarten bevatten één blaadje van een klavertje en een gekleurde achtergrond. Door vier kaarten in het midden te leggen wordt een klavertje vier gevormd. De spelers hebben in hun beurt twee opties: een kaart op één van de vier blaadjes van het klavertje leggen (op voorwaarde dat de achtergrondkleur er nog niet lag) of een nieuwe kaart op hand nemen. Op vele kaarten staat een symbool en geldt de volgende regel: zolang dat symbool zichtbaar is moet dit elke ronde opnieuw uitgevoerd worden. Zo’n symbool kan o.a. de spelersvolgorde veranderen, de volgende speler verplichten om een beurt over te slaan of alle spelers verplichten om hun handkaarten open te leggen. Andere symbolen bepalen dan weer op welke plaats de volgende kaart gespeeld moet worden of dat elke speler een kaart (of zelfs alle kaarten!) moet doorgeven aan zijn linker of rechter buur. Tenslotte heb je nog het geluksklavertje, deze kaart kan je beschermen tegen enkele acties zoals ‘beurt overslaan’ of ‘open spelen’ maar kan je ook als joker gebruiken. Van zodra één speler al zijn kaarten heeft uitgespeeld eindigt het spel.

Onze mening

Onze eerste indruk van Clover was positief. Heel eenvoudige spelregels die met behulp van een paar eenvoudige symbolen omgevormd worden tot een leuk, snel en spannend kaartspelletje. We speelden het in Essen met één van de ontwerpers en namen het enkele dagen later mee op weekend. Toen volgde een (kleine) teleurstelling: het spel bevat geen spelregels. Op het doosje staat vermeld dat je de spelregels op internet kan vinden, maar als je ergens op vakantie bent en geen internetverbinding hebt, heb je dus pech. Aan de hand van het overzichtskaartje kan je de spelregels niet helemaal afleiden, gelukkig staan de symbolen wel extra uitgelegd op die kaart. Één extra kaart met de (korte) spelregels had in dit geval geen overbodige luxe geweest.

Het spel zelf is zeker leuk om eens te spelen en zal in vele gezinnen wellicht in de smaak vallen. Het doet ons wat denken aan UNO, niks voor de veelspelers onder ons, maar hét spel dat elk gezin wel eens graag speelt. Het kleine doosje draagt ook zijn steentje bij, het is eenvoudig om mee te nemen. Zit je ergens te wachten? Speel dan gerust een spelletje Clover, veel tijd en plaats heb je er niet voor nodig! De herspeelbaarheid is voor ons helaas niet zo groot. Het ligt nogal voor de hand dat er bij een spel met dit thema een (grote) geluksfactor is, al kan je die soms wel naar je hand zetten. De illustraties zijn eenvoudig gehouden, wat past bij het spel. Maar mits een paar kleine aanpassingen zou de lay-out volgens ons naar een hoger niveau gebracht kunnen worden waardoor het spel meteen veel meer zou aanspreken.

Conclusie: Clover is het ideale reisspel voor een doorsnee gezin!

Met dank aan Rielekst!

Met dank aan Rielekst!

Clover

Auteurs: Kees Meis & Dennis Merckx
Uitgeverij: Rielekst
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

© Spellenmolen junior