MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Doodle City
18 Jul 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In Doodle City kruipt elke speler in de huid van stratenlegger. Teken nieuwe wegen in je dorp en hou daarbij rekening met de huidige voorschriften, want het resultaat van de dobbelstenen zal bepalen wat wel en niet kan. Vergaar punten door drukke wegen via hotels te leiden en winkels goed bereikbaar te maken voor alle inwoners. Als de taxi’s goed bereikbaar zijn wordt het er alleen maar beter op, maar probeer vooral ook milieubewust te zijn en zo weinig mogelijk bomen te kappen!

Als je aan de beurt bent werp je alle dobbelstenen. De blauwe dobbelsteen zal bepalen in welke kolom jij én je medespelers deze beurt een weg moeten tekenen. De actieve speler heeft als eerste de keuze uit alle witte dobbelstenen, deze bepalen in welke rij je een weg moet tekenen. De combinatie van beide dobbelstenen geeft dus aan in welk gebied je zal tekenen. Daar kan je twee zijden met elkaar verbinden door een rechte lijn of een bocht te tekenen. Het is niet verboden om doodlopende straten te creëren, al is dat uiteraard ook niet aan te raden. In bepaalde gebieden kan je geen straten tekenen (aangezien die bij de voorbereiding al werden vastgelegd), daar kan je wel huisjes doorkruisen om aan te geven dat er nieuwe bewoners zijn ingetrokken. Indien je geen weg kan tekenen – omdat alle mogelijke gebieden reeds een weg bezitten – doe je aan milieuvervuiling en moet je één van de weinige bomen in jouw dorp doorkruisen. De dobbelsteen die jij gekozen hebt is uiteraard niet meer beschikbaar voor de andere spelers, zij zullen moeten kiezen uit de overige dobbelstenen. Nadat elke speler één dobbelsteen gekozen heeft neemt de volgende speler alle dobbelstenen voor het begin van zijn beurt.

Tijdens het tekenen kan je uiteraard ook punten verdienen. Zo krijg je meteen punten van zodra je een weg langs een hotel tekent: hoe langer de weg, hoe meer punten! Ook bij het passeren van een winkelcentrum kan je punten verdienen, je telt daarvoor het aantal bewoonde (= doorkruiste) huisjes: hoe meer inwoners, hoe beter! Bovendien kan je nog bonussen verdienen door de eerste te zijn met zo’n goed draaiende winkelcentra. Van zodra één speler er in slaagt om 7 bomen te doorkruisen, een hotel t.w.v. 15 punten of een winkelcentrum t.w.v. 10 punten te scoren eindigt het spel. Alle punten worden opgeteld, de spelers met de meeste en minste gekapte bomen krijgen daarvoor (min)punten en taxi’s die met elkaar verbonden zijn leveren ook nog extra’s op. De speler die daarna de meeste punten bezit wint het spel.

Onze mening

De spelregels van Doodle City zijn heel eenvoudig: je kiest een dobbelsteen en je tekent een lijntje. De naam is alvast goed gekozen! Wij spelen erg graag een goede filler als afsluiter van een avond, of als tussendoortje tussen het zwaardere werk. Doodle City behoort voortaan zeker bij dat groepje ‘goede fillers’ dat we graag eens op tafel leggen. Het heeft alles wat wij in een filler verwachten: het is eenvoudig, het speelt heel vlot en je moet wat puzzelen om puntjes te sprokkelen. Anderzijds moet je toch een paar (kleine) keuzes maken: wil je wat opbouwen om straks lange, druk bewoonde wegen te hebben? Of kies je aan het begin voor vele kleintjes? Alles hangt er vanaf hoe het spel zal eindigen, de ene keer win je grandioos door wat op te bouwen, de andere keer is het spel plots gedaan terwijl jij nog aan het opbouwen bent en gaat een tegenstander met de overwinning lopen door al die kleine puntjes te sprokkelen. Het puzzel-gehalte waarbij je steeds moet kiezen in welke richting je de wegen tekent, de variatie – en tevens het geluk – van de dobbelstenen spreken ons erg aan in deze snelle filler. Net die elementen spraken sommige van onze medespelers niet aan: als je niet houdt van wat puzzel- of tekenwerk en het geluk van de dobbelstenen is voor jou te bepalend dan kan je Doodle City beter aan de kant laten liggen. Bij ons wordt het alvast één van de fillers waarvan de blaadjes dringend geplastificeerd moeten worden. Al kunnen we niet klagen: de uitgever voorzag alvast een dikke bloc voor veel tekenplezier! Het aantal spelers heeft bij Doodle City geen invloed op het spel (buiten dan dat je als actieve speler in het begin meer keuze hebt door het grotere aantal dobbelstenen), de speelduur is meestal heel wat korter dan de aangegeven 30 minuten.

Doodle City

Met dank aan 999 Games!

Met dank aan 999 Games!

Doodle City

Auteur: Eilif Svensson & Kristian A. Østby
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 1 – 6
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Why First?
17 Jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Why First?Ben jij iemand die meestal nét niet kan winnen en steeds op de tweede plaats eindigd? Dan is dit spel op jouw lijf geschreven, in dit race spel moet je namelijk tweedes eindigen om de grote trofee in ontvangst te mogen nemen. Vijf etappes na elkaar, elke keer opnieuw krijgt enkel de tweede speler punten. De speler die na vijf ronden de tweede meeste punten heeft behaald wint het spel.

Aan het begin van elke etappe krijgen de spelers vijf handkaarten, daarop kan je een waarde tussen -4 tot +5 terugvinden. De spelers kiezen telkens één handkaart en leggen die gelijktijdig voor de speler wiens pion ze graag willen verplaatsen. Zo kan het perfect gebeuren dat alle kaarten deze ronde voor de rode speler terechtkomen en dus enkel die speler zijn pion zal moeten verplaatsen volgens wat er op de kaarten te lezen staat. In de meeste gevallen is dat wel wat verdeeld en zullen er dus telkens meerdere pionnen verplaatst worden.

Het spel voorziet ook een tactische variant. Ook in deze variant krijg je vijf kaarten en zul je telkens gelijktijdig een kaart bekendmaken. Deze keer leg je al je kaarten echter voor jezelf neer. De witte getallen linksonder op de kaart bepalen deze keer in welke volgorde de kaarten moeten uitgevoerd worden. De kaart met de hoogste waarde gaat eerst, waarbij de betreffende speler een pion naar keuze verplaatst. Op deze manier zullen alle spelers om de beurt hun kaart uitvoeren met een pion van hun keuze.

Van zodra de vijfde kaart gespeeld is eindigt de eerste etappe, de punten van de speler(s) op de tweede plaats worden genoteerd. Daarna worden alle pionnen terug in het midden van de racebaan gezet en begint er een nieuwe ronde waarbij alle spelers opnieuw 5 kaarten krijgen. Na de vijfde etappe worden alle scores opgeteld. De speler met de tweede meeste punten wint het spel!

Onze mening

De spelregels van Why First spraken ons wel aan, het feit dat de tweede speler wint is toch wel een leuke variatie op hetgeen dat we gewoon zijn. We begonnen met de standaardversie en die was helaas teleurstellend, je wilt wel tweedes eindigen en je hebt vaak een idee van welke pion je graag naar voor/achter wilt, maar in de praktijk lukt dat gewoon niet en is alles gebaseerd op geluk. De tactische variant bracht daar alvast verandering in. Je moet nu gaan afwegen welke kaart je wanneer speelt, of je de hoge of de lage getallen voor het einde houdt,… Al snel bleek dat zo’n etappe best leuk is, maar dat vijf etappes na elkaar gewoon te veel van het goede was. Na een drietal keer is het wel genoeg geweest, dit soort spelletjes is gewoon ideaal als filler maar hoeft voor ons niet zo uitgerekt te worden. Daarnaast heb je weinig overzicht, één iemand noteert de score, maar liefst van al wil je iedereen zijn score onthouden om op een grote lijn te kunnen redeneren hoeveel punten je nog moet winnen/verliezen om na die vijf etappes tweedes te eindigen. Wat extra overzicht d.m.v. een extra scorespoor met een blokje per spelerskleur zou in dit spel zeker van pas komen en zou het speelplezier alleen maar ten goede komen. Het spel voorziet een variant voor twee spelers (met een dummy-speler genaamd Léo), maar die laten we liever aan ons voorbij gaan. Kleef een labeltje ‘3-6 spelers’ op de doos en dat probleem is alvast opgelost. Met de andere spelersaantallen speelt het leuker, waarbij je met 5 à 6 spelers uiteraard wel net iets langer bezig bent, zeker tijdens de tactische variant.

Conclusie: Why First? is een leuke filler met net iets te veel ronden, maar ideaal om een startspeler te bepalen.

Why First?

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Why First?

Auteur: Simon Havard
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

Dit spel is in het Nederlands uitgebracht door 999-Games onder de naam Runner-Up.

Mmm!
18 Mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

“Dag allemaal, ik ben Charlie, de huismuis. Mijn vrouw en ik organiseren een grote familie bijeenkomst en ik zou niet willen dat ze iets te kort komen. Daarom moet ik een grote voorraad inslaan, maar… het lukt me niet in mijn ééntje! De grote, zwarte kat van de familie Smith (je weet wel, de mensenfamilie die ook in mijn huis woont) gaat er steeds met al dat lekkers vandoor. Ben je er klaar voor? We hebben geen tijd te verliezen!”

Als je aan de beurt bent dobbel je met de drie dobbelstenen, daarna moet je minstens één dobbelsteen op het bord kunnen plaatsen. Als je dat niet kan dan is je beurt al meteen voorbij en wordt de zwarte kat één stapje dichter bij de deur gezet. Dat wil je niet te vaak meemaken want als de kat de keuken bereikt is het spel achter de rug en zijn we allemaal samen verloren. In het andere geval plaats je minstens één dobbelsteen op het bord, de andere dobbel je opnieuw. En dan maar hopen dat je weer minstens één dobbelsteen op het bord kunt plaatsen, of je belandt in hetzelfde scenario als hierboven beschreven. Van zodra je de drie dobbelstenen op het bord hebt kunnen plaatsen worden de dobbelstenen vervangen door muizenfiches. Als je daarbij een volledig ingrediënt hebt verzameld gebeurt er niets, als je dat niet hebt gedaan wordt de zwarte kat – alweer – een stapje dichter bij de deur geplaatst. Je zal dus proberen elke beurt drie dobbelstenen op het bord te leggen en daarbij steeds één ingrediënt volledig te verzamelen. Als we daar in slagen vooraleer de huiskat de keuken bereikt winnen we allemaal samen het spel, in het andere geval wint de gemene kat.

Onze mening

Mmm is een coöperatief kinderspel met erg leuke, mooie en vooral aantrekkelijke illustraties. Dankzij de eenvoudige spelregels kunnen jonge kinderen al snel meespelen, plezier gegarandeerd! Niet alleen de kinderen, maar ook onze volwassen medespelers beleefden veel plezier aan dit dobbelspelletje. Het bord is dubbelzijdig bedrukt, je kan dus kiezen voor een eenvoudige of een moeilijkere variant. De eenvoudige variant bevat kleinere ingrediënten waardoor het gemakkelijker wordt om elke ronde één ingrediënt te vervolledigen, bij de moeilijke variant is dat uiteraard niet het geval. Je moet hier en daar wat keuzes gaan maken, begin je al aan die grote ingrediënten of speel je op safe met een klein stuk kaas? Het blijft een dobbelspel, de ene keer win je het spel met alle gemak, de andere keer blijft het spannend tot de allerlaatste worp en win je het spel maar zeer nipt… of je moet je gewonnen geven aan de grote, zwarte huiskat.

Conclusie: Een coöperatief dobbelspel dat zowel bij de kinderen als bij de volwassenen in de smaak viel!

Mmm!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Mmm!

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 5 jaar

Kite Fight
03 Mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Dit kleine doosje van White Goblin Games brengt je niet zomaar een spelletje over vliegers. Deze keer krijg je er drie in één. Elk met een passende titel en steeds met éénzelfde doel voor ogen: de meest waardevolle windkaarten verzamelen om zo de meeste punten te scoren. De manier waarop je aan de windkaarten geraakt en de manier waarop er gespeeld wordt is uiteraard steeds anders, daarom zullen we elk spelletje apart beschrijven.

Vang de wind

Nadat alle spelers een stapel vliegerkaarten mét een bliksemkaart ontvangen hebben wordt de stapel windkaarten in het midden gelegd met aan de vier zijden daarvan een opengelegde windkaart. Als je aan de beurt bent controleer je of je een gevecht gewonnen hebt, daarna speel je kaarten uit en vul je je hand weer aan tot vijf kaarten. Bij het spelen van kaarten heb je verschillende opties: je kan een kaart in een leeg parkveld spelen of op een kaart van een tegenstander. De voorwaarde om je vliegerkaart in een leeg parkveld te leggen is dat de waarde op je kaart hoogstens één minder is dan de som van de twee aangrenzende kaarten, als je je kaart speelt op een vliegerkaart van een tegenstander is diezelfde voorwaarde niet meer van belang maar moet je een gelijke of hogere waarde kunnen uitspelen, bovendien moeten alle kaarten die op elkaar komen te liggen even of oneven zijn. De eerste kaart in een parkveld bepaald dus welke kaarten hierop gespeeld mogen worden. Als je een gelijke kaart kan uitspelen mag je meteen nog eens en kan je zo een kettingreactie vormen. Met je bliksemkaart kan je een hele stapel kaarten mét aangrenzende windkaarten uit het spel verwijderen. Als jouw vliegerkaart nog bovenaan een parkveld ligt in je volgende beurt heb je het vliegergevecht gewonnen en kan je als beloning één van de aangrenzende windkaarten kiezen als beloning. Vervolgens wordt er een nieuwe windkaart opengedraaid. Het spel eindigt wanneer één speler de laatste kaart uit zijn stapel trekt of wanneer de bliksemkaart uit de middelste stapel (met windkaarten) getrokken wordt. De spelers tellen de punten op hun verworven windkaarten, de speler met de meeste punten wint het spel.

Met de wind mee

Voor dit spel worden alle 20 windkaarten (of 15 met twee spelers) open gelegd in de vorm van een vlieger, ook nu krijgt elke speler een set met 20 vliegerkaarten. Alle spelers gaan in hun beurt een kaart bedekken en vervolgens hun hand aanvullen tot vijf kaarten. Om een kaart te bedekken moet jouw vliegerkaart gelijk zijn aan de som van de kaart en één van de aangrenzende kaarten. Je mag op deze manier zowel een windkaart als een vliegerkaart van een tegenspeler bedekken. Een vliegerkaart met waarde 1 mag je steeds samen met een andere kaart uitspelen, zolang de som van je twee kaarten dan gelijk is aan de som van de bedekte kaart en één van de aangrenzende kaarten. Het spel eindigt als alle windkaarten bedekt zijn of nadat alle spelers achtereenvolgens gepast hebben. Nu worden alle windkaarten één voor één gecontroleerd, de speler die de meeste vliegerkaarten heeft gespeeld wint de windkaart, bij een gelijke stand is de kaart voor niemand. De speler met de meeste punten wint het spel.

Vol in de wind

Het enige spel waarbij slechts vijf windkaarten gebruikt worden. De bedoeling is deze keer om rijen van 1 tot 10 te vormen. Als je aan de beurt bent speel je één kaart in één van de vijf rijen, van zodra er een kaart in een bepaalde rij gespeeld werd kan je enkel nog aansluitend (naar boven of naar onder) verder aanvullen. Met behulp van je bliksemkaart kan je een vlieger van je tegenstander verwijderen en vervangen door één van jouw kaarten. Van zodra een rij compleet is gaat de windkaart naar de speler met de meerderheid aan kaarten in die rij, bij gelijke stand gaat de kaart naar de speler die op één na de meeste kaarten speelde, als het dan nog steeds gelijke stand is krijgt niemand de kaart. Nadat alle 5 de rijen zijn opgeëist eindigt het spel, de speler met de meeste windkaarten wint het spel. Bij gelijke stand speel je nog een ronde tot er een winnaar gekend is.

Onze mening

Het was sinds onze kindertijd geleden dat we een speldoos(je) hadden met meer dan één spel in. Enerzijds hoeft dit voor ons niet, maar we begonnen het voordeel er meer en meer van in te zien. Het is bv. ideaal om mee te nemen op vakantie, één set kaarten en toch meerdere spellen. Na enkele speelsessies heeft wellicht iedereen een favoriet, of dat was toch bij ons het geval. “Vang de wind” was het spel dat hier het vaakst op tafel kwam, al mocht “met de wind mee” er ook best zijn. Welk spelletje jouw favoriet wordt is wellicht ook afhankelijk van het aantal spelers, zo had het laatste spel (vol in de wind) volgens ons beter de vermelding “voor 3 of 4 spelers” meegekregen aangezien dat ons met twee helemaal niet kon bekoren, terwijl vang de wind dan weer iets leuker was met 2 of 3 spelers. De drie spelletjes zijn oké, korte kaartspelletjes waarbij je toch wat geluk kan gebruiken om de juiste kaarten op de juiste moment op hand te krijgen, als de wind in jouw richting blaast komt het zeker goed. De aantrekkelijke en kleurrijke tekeningen van Dennis Lohausen vallen bij ons steeds in de smaak, dat is ook nu weer het geval. Bovendien komt het spel weer in een mooi, blikken doosje. Wat ons betreft is deze Kite Fight geen hoogvlieger, maar voor een doorsnee gezin mag het er best zijn, ze krijgen voor hun geld meteen drie spellen geleverd!

Conclusie: Een luchtig (reis)spelletje voor met de familie!

Kite Fight

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Kite Fight

Auteur: Jason Kotarski
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Battle Sheep
01 Mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het gras is altijd groener aan de overkant, een zinnetje op het lijf geschreven van dit abstracte spel. Probeer je tegenstanders in de val te lokken en al het groene gras voor jezelf te houden. Maak strategische beslissingen, verdeel je kudde over de grote wei en blokkeer je tegenstanders.

Aan het begin van het spel zullen de spelers het speelbord zelf opbouwen, iedereen krijgt vier tegels om elk om beurt één daarvan neer te leggen. Op deze manier heb je de opbouw van het speelbord min of meer zelf in de hand en is de grootte ervan afhankelijk van het aantal spelers! Daarna plaatsen de spelers hun kudde van 16 schapen aan de rand van de weide en kan het spel écht beginnen. De opdracht is simpel, als je aan de beurt bent verplaats je een deel van je kudde naar een andere locatie. Hoeveel schapen je van je stapel neemt mag je zelf kiezen, zolang je er maar minstens één laat staan. Welke richting je uit gaat mag je ook kiezen, maar je zal in de gekozen richting zover moeten lopen als je kan. De volgende keer kan je dan kiezen welk van je stapels schapen je gaat splitsen enzovoort. Van zodra je geen enkele geldige beweging meer kan maken eindigt het spel voor jou, de anderen spelen verder tot niemand nog een geldige beweging kan maken. Daarna volgt de puntentelling: elk schaapje (of stapel met schapen) levert één punt op. Diegene die de meeste schapen heeft kunnen plaatsen wint het spel, bij gelijke stand is het belangrijk dat je schapen aan elkaar grenzen, diegene met de grootste cluster van schapen gaat er dan met de overwinning van door.

Onze mening

Battle Sheep is een kort spelletje met heel eenvoudige spelregels en toch heel wat tactiek. Het is een abstract spel waar een willekeurig thema is opgeplakt, maar dat thema is dan ook mooi uitgewerkt. Alle schaapjes zijn nét iets anders, het ene kijkt boos, het andere lief, … De leuke, mooie illustraties en het sublieme materiaal maakt dit abstracte spelletje alleen maar leuker om te spelen. Je moet steeds vooruit kijken, proberen te vermijden dat je grote kudde opgesloten geraakt en tevens proberen je tegenstanders in te sluiten. We speelden het spel zowel met twee, drie als vier spelers en we vonden dat allemaal even goed, al is het met twee misschien nét iets tactischer. Het is niets voor een veelspeler die niet houdt van abstracte spellen, maar het viel bij ons steevast in de smaak bij de familiespelers en kinderen. Je kan het speelveld uiteraard elke keer anders gaan opstellen, maar heel groot is de variatie natuurlijk niet. De herspeelbaarheid is dan misschien ook niet super groot, maar toch is het een spel dat wij graag op tafel leggen.

Conclusie: Battle Sheep is een kort, eenvoudig, tactisch en abstract spelletje!

Battle Sheep

Met dank aan BlackRock Games!

Met dank aan BlackRock Games!

Battle Sheep

Auteur: Francesco Rotta
Uitgever: Blue Orange Games
Tijdsduur: ± 15 min.
Aantal spelers: 2 – 4
Vanaf 7 jaar

Qwixx (Mixx)
29 Mrt 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het populaire ‘Spiel des Jahres 2013’ mag hier uiteraard niet ontbreken. Haal het beste uit jouw dobbelresultaat en profiteer mee van de worpen van je tegenstanders, zet zoveel mogelijk kruisjes op jouw blaadje en je staat een stapje dichter bij de overwinning. Ben je er klaar voor?

Als je aan de beurt bent dobbel je zes dobbelstenen, vervolgens zeg je luidop de som van de twee witte dobbelstenen. Dat getal mag iedereen aanduiden op zijn of haar scoreblaadje, in een kleur naar keuze. Vervolgens mag alleen jij nog een extra getal aanduiden, daarvoor combineer je een witte dobbelsteen met één van de gekleurde om vervolgens het getal in die kleur aan te duiden. Als je een rode 2 combineert met een witte 3, mag je dus een rode 5 aanduiden. Als je aan de beurt bent dan ben je ook verplicht om minstens één kruisje te zetten: in fase één (som van de witte dobbelstenen) of in de zonet besproken tweede fase. Wil of kan je dat niet doen? Dan moet je een kruisje zetten bij mislukte worp, maar dat zijn helaas vijf minpunten aan het einde van het spel. Je bent bijna klaar om aan het spel te beginnen, maar er is nog één belangrijke regel die we niet mogen vergeten: de kruisjes moeten steeds van links naar rechts aangeduid worden! De rode en de gele lijn getallen gaan van 2 tot 12, als je meteen de gele 7 aanduid betekent dit dat je de gele 2, 3, 4, 5 en 6 nu niet meer zal mogen aanduiden, je mag enkel rechts van de 7 nog aanduiden in die rij. Hetzelfde geldt uiteraard ook voor de rode, de groene en de blauwe rij, waarbij de twee laatste kleuren van groot naar klein (12 naar 2) gerangschikt staan.

Het laatste getal in de rij (rode/gele 12 of de blauwe/groene 2) mag je pas aanduiden als je in die rij minstens vijf andere kruisjes geplaatst hebt. Hierdoor sluit je deze rij niet alleen af voor jezelf, maar ook voor al je tegenspelers! Van zodra jij dus de blauwe 2 aanduid, mag geen enkele andere speler nog een kruisje zetten in de blauwe rij. De blauwe dobbelsteen wordt uit het spel gehaald en jij krijgt als beloning een extra kruisje op het slot van de blauwe rij. Van zodra er twee kleuren gesloten zijn eindigt het spel meteen, het kan dus gebeuren dat er in fase één van jouw beurt een kleur wordt gesloten en je dus geen tweede kruisje meer mag zetten. Het spel eindigt ook wanneer één speler 4 kruisjes bij mislukte worpen heeft. Alle spelers tellen nu per kleur hoeveel kruisjes ze hebben aangeduid en krijgen daarvoor de punten zoals aangeduid op hun scoreblaadje. Diegene met de meeste punten wint het spel!

Qwixx Mixx

Qwixx Mixx is de naam van een mini-uitbreiding op Qwixx, het brengt je niet zomaar twee nieuwe scoreblokken, maar vooral twee nieuwe varianten! In de eerste variant staan de getallen zoals we gewoon zijn in het basisspel, van laag naar hoog of omgekeerd. De kleuren staan echter niet meer in dezelfde rij, in elke rij vindt je de vier verschillende kleuren! Wanneer een rij gesloten wordt verdwijnt ook nu de bijhorende dobbelsteen uit het spel, maar je kan de getallen in deze kleur in de andere rijen alsnog aanduiden met behulp van de witte dobbelstenen. De andere variant behoudt de vier kleuren maar rangschikt de getallen niet meer in een op- of aflopende volgorde, alles staat nu door elkaar! De basisregel dat je steeds van links naar rechts moet aanduiden blijft uiteraard geldig. Ook voor het afsluiten van een rij (waarbij je minstens 5 andere kruisjes in je rij moet hebben) werkt op dezelfde manier, maar i.p.v. een 2 of een 12, moet de rij nu afgesloten worden met andere getallen.

Onze mening

Toen onze blog het levenslicht zag was Qwixx al één van de meest gespeelde spellen ten huize Spellenmolen, maar aangezien het toen al niet meer zo nieuw was kwam het er nooit van een recensie te plaatsen. Het kaartspel was daarentegen één van onze eerste recensies. Ook in de reeks Tafelporselein kon je al lezen dat Qwixx hier erg in de smaak viel, de 73 speelsessies die we daar vernoemden zijn inmiddels gestegen naar 89, en nu we erover spreken krijgen we al weer zin om Qwixx te spelen. Het is voor ons een uniek dobbelspel, er komt uiteraard wel wat geluk bij kijken, maar je probeert steeds het beste uit je worp te halen. Durf je het aan om die 7 al aan te duiden en daarbij de 5 en de 6 over te slaan? Of wacht je toch nog even af? Soms speelt het in je voordeel, soms in je nadeel. Nog een sterker element in dit spel is dat je ook tijdens de beurt van je tegenspelers steeds aandachtig blijft, af en toe wat kruisjes meepikken tijdens hun beurt kan sterk in je voordeel spelen! De herspeelbaarheid is erg groot, want we leggen Qwixx nog steeds met plezier op tafel. De Qwixx-time is dan wel wat minder dan pakweg twee jaar geleden toen het net verscheen, maar desondanks zijn we nog steeds even enthousiast over Qwixx en behoort het nog steeds tot de beste en leukste fillers die we in huis hebben. Het aantal spelers maakt bij Qwixx echt geen verschil, zowel met 2 als met 5 spelers is het leuk. Het is zelfs mogelijk om met meer dan 5 spelers op tafel te leggen, je komt dan alleen minder vaak aan beurt.

De nieuwe varianten waren een hype in Essen, de zogenaamde ‘Qwixx Gemixxt’-blokjes waren een kwartier na opening reeds uitverkocht! Inmiddels zijn de bloks ook hier verkrijgbaar en kwamen ze bij ons zo’n 7-tal keer op tafel. Of we er even enthousiast over zijn als over het basisspel? Niet meteen. Het is een leuk hebbedingetje, een afwisseling als je Qwixx al vele keren hebt gespeeld. Voor ons was het meteen een must-have, maar achteraf blijkt dat we het spel even graag op tafel blijven leggen zonder die varianten. Beide varianten zijn leuk, sommigen hebben een voorkeur voor variant A, anderen voor variant B. Het enige wat we afraden is om beide varianten meteen na elkaar te spelen, dat maakt het gewoon verwarrend.

Conclusie: Qwixx is een top-filler, Qwixx Mixx zorgt af en toe voor wat afwisseling.

QwixxQwixx & Qwixx Mixx

Auteur: Steffen Benndorf
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Träxx
06 Mrt 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

3D_Abb_TRX_WGG_webNa het populaire Qwixx komen dezelfde auteur en uitgever met een nieuwe filler, samen met coauteur Reinhard Staupe ontwikkelden ze Träxx. Van de naam alleen al kan je afleiden dat het van dezelfde makers komt, alweer een vijfletterwoord dat eindigt op -xx. De spelregels zijn alvast even simpel, maar de dobbelstenen hebben ze achterwege gelaten. Benieuwd?

Elke speler krijgt – net als in de deluxe uitgave van Qwixx – een eigen spelersbordje en een stift. Alle bordjes zijn dezelfde, maar de stip (= startpositie) is voor iedereen verschillend, iedereen zal dus op een andere manier aan het spel beginnen! De spelers zullen doorheen de verschillende ronden een lange lijn tekenen op dit bord: elke keer wanneer er een kaart wordt open gedraaid zijn er maximum 5 gekleurde vakjes waarover je lijn getekend mag worden. Je mag tijdens je beurt echter maar langs één uiteinde van je lijn verdergaan en het is verboden om je lijn te splitsen. Elke ronde wordt er één kaart opengedraaid en mogen alle spelers gelijktijdig verder tekenen aan één van de twee uitersten van hun lijn. Als je daarbij getallen aankruist moet je dit – nadat iedereen klaar is met tekenen – luidop zeggen: jij krijgt de volledige punten (2 – 10), de spelers die datzelfde getal pas in een volgende ronde aanduiden krijgen slechts de helft van de punten. Als meerdere spelers hetzelfde getal in dezelfde ronde hebben aangeduid krijgen ze allemaal de volledige punten. Nadat alle 15 kaarten omgedraaid zijn eindigt het spel en volgt de puntentelling. Alle spelers tellen de punten op van alle getallen die ze tijdens het spel hebben aangeduid, vervolgens krijgen ze 1 minpunt voor elk vakje dat ze niet hebben kunnen aanduiden! Wie daarna nog de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

Na onze eerste speelsessie waren we meteen verkocht: abstract, wat logisch denken, een portie geluk en vooral veel plezier… dat zijn de ingrediënten voor een leuk spelletje Träxx. Ondanks dat het spelverloop heel anders is dan dat van Qwixx ga je ze toch met elkaar vergelijken. Net als Qwixx is dit weer een heel verslavende filler die wij erg vaak op tafel zullen leggen. Ook bij Träxx heb je geen moment om stil te zitten, iedereen is tegelijkertijd aan beurt en het wordt geen seconde saai. Het is soms wel verwarrend wanneer een speler enthousiast roept “Ik heb de 10!”, terwijl anderen nog aan het denken waren en dan misschien toch ook nog langs die 10 willen om toch maar die volle punten mee te sprokkelen. In de spelregels staat dan ook de tip om pas aan het einde van je beurt te zeggen welke getallen je hebt bereikt, maar het enthousiasme beslist daar soms toch anders over. Niet echt een minpunt, maar toch iets wat je misschien aan het begin van het spel kan afspreken. Het feit dat Träxx vrij abstract is maakt dat niet iedereen even enthousiast is zoals bij Qwixx, je zit heel de tijd te zoeken naar de beste weg: grote getallen en vooral zo weinig mogelijk open velden aan het einde. Een zoektocht dat niet iedereen even leuk vindt maar waar wij maar niet genoeg van krijgen. Aangezien het startpunt op elke bordje op een andere plaats staat en de kaarten altijd in een andere volgorde komen is het spelverloop altijd anders, je lijn zal er nooit twee keer hetzelfde uit zien. Anderzijds probeer je in het begin wel richting de grootste getallen te gaan, je wilt liefst de volledige 10 punten, en als het even kan ook de 9 en de 8. Na een aantal speelsessies begin je dus wel te merken dat je steeds dezelfde richting op wilt, maar het lot van de kaarten beslist er toch anders over. De herspeelbaarheid is dus groot en het verslavende element doet ook goed zijn werk: op vrij korte tijd kwam het spel hier al meer dan 10 keer op de speltafel. Of die herspeelbaarheid zal blijven en hoe het bordje er uit zal zien na x-aantal speelsessies is uiteraard nog de vraag, maar de kans is vrij groot dat je deze ooit ziet terugkeren in onze reeks Tafelporselein.

Conclusie: Träxx is een waardige opvolger van Qwixx, een super filler!

Met dank aan Nürnberger Spielkarten Verlag

Met dank aan Nürnberger Spielkarten Verlag

TräxxTräxx

Auteur: Steffen Benndorf & Reinhard Staupe
Uitgever: Nürnberger Spieleverlag/White Goblin Games
Aantal spelers: 1 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.

Vanaf 8 jaar

Castle Crush!
22 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

castlecrushCastle Crush kan je op drie verschillende manieren spelen, in de spelregels staat een standaard, een snelle en een bouwvariant. Wij bespreken hier voornamelijk de standaard variant. Dit is de langste variant, voorzien voor 2 tot 4 spelers waarin de spelers waardevolle kastelen zullen bouwen en die van hun tegenstanders willen afbreken.

De standaard variant bestaat uit drie verschillende ronden, in elk ronde heb je een bouwfase, twee aanvalsfasen en een slotfase. De naam zegt het al, in de bouwfase moeten alle spelers de blokken die ze hebben (in het begin hebben alle spelers 5 verschillende blokken) gebruiken om een kasteel te bouwen op hun fundering. Het aantal ramen/deuren op een blok bepaalt hoeveel punten die oplevert als de blok rechtstreeks op de fundering staat, als die blok op minstens één andere blok staat worden die punten verdubbeld, als de blok op twee andere blokken staat worden de punten zelf verdrievoudigd. Naast de blokken moeten alle spelers ook hun twee figuren veilig plaatsen: de koning moet op een andere blok staan/liggen, de generaal moet op de fundering staan. Iedereen telt zijn totaalscore op en duidt deze aan op het scorebord, de speler met de laagste punten mag de aanvalsfase beginnen. In het midden tussen alle kastelen staat een basis van waar de spelers de houten hamer mogen laten vallen, en liefst zo dat die op één van de kastelen van je tegenstanders valt! Elke blok dat hierdoor van de fundering valt levert je even veel punten op als er ramen/deuren op staan. Als de generaal valt krijg je 5 punten, de koning levert zelfs 7 punten op. Nadat alle spelers één aanvalsfase achter de rug hebben volgt er een tweede aanvalsfase. In de slotfase kan je nog punten verdienen op voorwaarde dat jouw generaal en/of koning NIET van je fundering gevallen zijn, ook hier zijn de figuren respectievelijk 5 of 7 punten waard.

Alle blokken die tijdens de vorige ronde van de funderingen gevallen zijn komen in de algemene voorraad, aan het begin van de tweede en derde ronde kunnen alle spelers hier 3 blokken uit kiezen. Na drie ronden eindigt het spel, de speler met de meeste punten is de winnaar. In de snelle variant spelen 2 of 3 spelers tot ze een vooraf bepaald puntenaantal hebben bereikt, de bouwvariant is voor één speler die probeert een zo groot mogelijk kasteel te bouwen.

Onze mening

We begonnen met heel wat twijfels aan onze eerste speelsessie. Die eerste sessie verbaasde ons echter: er zit best wel wat in! Enerzijds wil je veel punten scoren tijdens de bouwfase, maar een kasteel dat veel punten oplevert is niet altijd hetzelfde als een stabiel kasteel… Je wilt voorkomen dat je tegenstanders je generaal en/of koning omgooien, want samen zijn ze je nog 12 punten waard! Sommige gaan toch voor veel punten tijdens de bouwfase, anderen kiezen voor een stevig kasteel. De aanvalsfase is gewoon leuk en zorgt elke speelsessie opnieuw voor veel plezier. Het is een spel dat met kinderen kan gespeeld worden, maar ook wij vonden het wel eens een leuke filler. Ideaal om een spelavond af te sluiten of te beginnen! De herspeelbaarheid is zeker niet oneindig. Er zijn wel verschillende mogelijkheden om te bouwen en je kan verschillende dingen uitproberen, maar na een aantal speelsessies heb je toch de neiging om steeds op dezelfde manier te werk te gaan. Het aantal spelers maakt weinig verschil, wij vonden het zowel met 2 als met 3 spelers leuk. De set blokken voorzien voor de afwezige spelers blijven dan gewoon in de doos. De snelle variant hebben we niet gespeeld omdat we daar geen behoefte aan hadden, wij vonden de standaardmodus niet te lang. Al het materiaal zit veilig opgeborgen in de doos, de makers hebben de ‘kleine’ doos optimaal benut om alles er mooi in te krijgen.

Conclusie: Castle Crush is leuker dan verwacht.

pic2003347_md

Met dank aan Soso studio!

Met dank aan Soso studio!

Castle Crush!

Auteur: Tsai Huei-Chiang
Uitgever: Soso Studio
Aantal spelers: 1 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Friday the 13th
12 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Vrijdag5Vrijdag de 13de … Al het ongeluk komt samen op één moment. We spelen een spel, op de kaarten vind je gebroken spiegels, zwarte katers én mensen die onder een ladder lopen. Je zou denken: hoe meer tegenslag, hoe slechter je score… Maar niets is minder waar, je kan er namelijk nog goed onderuit muizen!

Er zijn vier soorten kaarten, rode kaarten met waarde ‘4’ en de drie bovenvermelde soorten ongelukskaarten met verschillende waarden tussen 1 en 7. Aan het begin van de ronde worden de kaarten verdeeld onder de spelers, daarna spelen de spelers elk om beurt één kaart uit. Er is slechts één regel waar je rekening mee moet houden: je speelt een kaart telkens bij de juiste soort. Oranje bij oranje, blauw bij blauw en groen bij groen. De rode kaarten mogen overal aangelegd worden. Na het aanleggen van een kaart zeg je de som van alle kaarten in die kolom luidop. Als die som gelijk of kleiner dan 13 is gebeurt er niets en is de volgende speler aan de beurt. Als die som 14 of hoger is moet je alle eerder gelegde kaarten in die kolom nemen en voor je leggen als strafpunten, de kaart die je zonet speelde blijft liggen en vormt de eerste kaart voor de nieuwe kolom.

Op deze manier wordt er verder gespeeld tot alle spelers hun handkaarten kwijt zijn, daarna volgt de puntentelling. Alle ongelukskaarten zijn 1 minpunt en de rode kaarten zijn 2 minpunten, maar eerst gaan de spelers met elkaar vergelijken wie de meeste kaarten per kleur heeft. De speler die de meeste groene kaarten heeft mag deze allemaal verwijderen, net zoals de speler(s) met de meeste oranje en blauwe kaarten de desbetreffende kaarten ook mogen verwijderen. Bij een gelijke stand moeten beide spelers hun strafpunten houden. De rode kaarten kunnen niet verwijderd worden. Na vier ronden eindigt het spel, diegene met de minste strafpunten wint dit spel!

Onze mening

Friday the 13th is een leuke filler dat hier zeker in de smaak valt! De spelregels zijn heel eenvoudig, je krijgt kaarten op hand en je speelt ze in de juiste kolom. Het feit dat je strafpunten wegvallen als jij de meeste kaarten in een kleur hebt geeft een unieke twist aan het spelletje en maakt het speciaal. Het brengt een vleugje tactiek in deze korte filler, al ben je uiteraard wel wat afhankelijk van de kaarten die je op hand krijgt. Meestal wil je geen kaarten verzamelen, maar door veel kaarten van dezelfde kleur te verzamelen kan je ook met nul minpunten eindigen. Het is dan veel beter dan een medespeler die in elke kleur slechts één kaart verzamelde. Toch is er één spelregel die bij ons op weinig begrip kon rekenen: het feit dat het kan uitkomen dat sommige spelers meer kaarten hebben dan andere. Al onze medespelers hadden hier dan ook commentaar op. Na enkele speelsessies hebben we dan ook beslist om die spelregel achterwege te laten, we delen gewoon totdat iedereen even veel kaarten heeft, de overschot gaat terug in de doos. Het zijn nogal grote, vierkante kaarten die niet heel praktisch zijn om op hand te nemen, maar de illustraties zijn erg leuk.

Conclusie: Friday the 13th is een erg leuke filler met eenvoudige spelregels.

Friday 13

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Friday the 13th

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Le Scorpion Masqeé
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Fish ‘n’ Stones
04 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In deze ‘Fische und Steine’ proberen alle spelers de grootste vangst met vissen te scoren. Leg je eigen kat op een geniepige plaats, doe een strategische zet en onthul daarna je geheime plaats… En? Een mooie visvangst gedaan? Of toch bot gevangen?

Aan het begin van elke ronde worden er 9 kaarten opengelegd op tafel, en dat in een vierkant van 3 op 3. Vervolgens leggen alle spelers hun drie kaarten aan hun zijde naast de vijver. Één van die kaarten bevat de kat met vishengel, de andere kaarten zijn blanco. Daarna kunnen alle spelers, beginnend met de startspeler, één kaart/stapel in de visvijver verleggen. Ze mogen dus één kaart opnemen en op een aangrenzende kaart leggen. Pas daarna maakt de startspeler bekend op welk van de drie kaarten zijn kat staat, de speler is verplicht om één kaart/stapel uit die rij te nemen. Je wilt uiteraard zo veel mogelijk vissen nemen, maar misschien hadden je tegenspelers je wel door en hebben ze de beste kaarten alvast verplaatst. Elke vis zal aan het einde één punt opleveren terwijl elke steen dan weer een minpunt geeft. Tenslotte maken ook de andere spelers elk om beurt bekend waar hun kat verstopt zat, zolang er minstens één kaart/stapel in het verlengde van de kat ligt zijn ze verplicht een stapel te nemen.

Aan het begin van de tweede ronde worden er weer 9 kaarten opengelegd, maar deze keer over de kaarten die nog op tafel lagen. Als je in de komende rondes dus een kaart wilt verplaatsen en/of vangen ben je verplicht om de hele stapel te nemen. Je kan dus maar best proberen te onthouden wat er lag. Na vier ronden eindigt het spel, alle spelers tellen hun vangst en diegene met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Aanvankelijk hadden we van Fish ‘n’ Stones een kinderspel verwacht, de leeftijdsaanduiding 7+ én de illustraties lieten dan ook niets anders vermoeden. Een eerste speelsessie overtuigde ons echter meteen dat het meer was dan alleen een kinderspel: in dit kaartspel komt heel wat strategie aan te pas! Eerst de beslissing waar je je kat legt, die vaak te maken heeft met de beurtvolgorde… je moet er namelijk rekening mee houden dat de kaarten in die volgorde bekend worden gemaakt. Ook het verleggen van de kaarten is vervolgens van groot belang. Je kan een afleidingsmanoeuvre doen in de hoop dat je tegenspelers niet doorhebben waar je kat ligt, of je kan er voor kiezen dat jouw mogelijke buit alleen maar groter wordt. Helaas hebben de andere spelers die kans ook, en wat zijn zij van plan? Het bekendmaken van de kaarten is telkens opnieuw spannend. In de volgende drie rondes komt er ook het geheugenaspect bij, de kaart die bovenaan ligt ziet er misschien (on)aantrekkelijk uit, maar wie weet nog wat eronder zat? Misschien is dat – ondanks die twee stenen – misschien wel een hele mooie vangst?

Het aantal spelers heeft in deze filler vooral invloed op het strategische element: met twee spelers heb je het iets meer in de hand dan met vier spelers. Soms wordt het onverwacht een leuk, strategisch en zelfs venijnig spelletje. Het speelt met alle spelersaantallen leuk, maar wij spelen Fish ‘n’ Stones het liefst met twee of drie spelers. De illustraties zijn mooi maar zorgen voor het kinderlijke uiterlijk. Het kan zeker met jonge kinderen gespeeld worden, maar ook de volwassenen kunnen deze filler wel eens smaken. We vinden het wel jammer dat de blanco kaarten helemaal blanco zijn, een eenvoudige illustratie kon ook weergeven dat de kat daar niet was…

Conclusie: Fish ‘n’ Stones is een leuke filler met meer diepgang dan je zou verwachten!

Fish'n'Stones

Fish ‘n’ Stones

Auteurs: Dennis Kirps & Jean-Claude Pellin

Met dank aan Logis!

Met dank aan Logis!

Uitgever: LOGIS
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

© Spellenmolen junior