MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Little Red Riding Hood
20 Nov 2015 door Ralda

Spelbeschrijvingpic2584986_md

De reeks ‘Tales & Games’ is nog volop aan het uitbreiden, Roodkapje is het vijfde sprookje dat werd omgetoverd tot een spel. Zorg ervoor dat Roodkapje het huisje van haar grootmoeder terugvindt voor de wolf alles op stelten zet! De eerste speelmodus is volledig coöperatief, de spelers werken samen om Roodkapje zo snel mogelijk naar haar oma te brengen. In de tweede variant kruipt één speler in de huid van de Wolf, vanaf nu is het allen tegen één!

Als je aan de beurt bent heb je twee opties: verder wandelen of even pauzeren. Om verder te wandelen leg je de volgende kaart van het pad open. Is het nummer groter of gelijk aan het aantal stappen dat je al gedaan hebt? Dan heb je geluk, leg het aantal bloemenfiches op de kaart zoals aangegeven. Sommige locaties hebben extra eigenschappen, zo kan Roodkapje (met nummer 8) alle bloemenfiches op haar pad al omdraaien, voor elke bloem die omgedraaid werd mag ze één stapje vooruit op het speelbord. De kaart met de uil laat je dan weer spieken naar de onderste kaart van de stapel, terwijl de kaart met de wolf alleen negatief is: het getal (0) is lager dan het aantal stappen dat je al gedaan hebt, je wandeling eindigt hier. Je gaat in deze situatie niet vooruit op het speelbord, de wolf gaat daarentegen een stapje dichter richting het huis van de oma. Alle opengedraaide kaarten worden zonder gevolgen weggelegd, de volgende speler zal met een nieuwe wandeling moeten beginnen. Zoals eerder gezegd kan je ook even pauzeren, je legt dan alle kaarten van je huidige wandeling op de aflegstapel, draai eerst alle bloemenfiches om want ook nu gaat Roodkapje één stapje verder per bloemenfiche. Helaas gaat ook de wolf een stap verder bij elke pauze die je neemt. Op een gegeven moment kan je kiezen om een kortere weg te nemen, helaas is dat ook de weg die de Wolf zal nemen, neem jij dat risico?

De variant waarbij één speler in de huid van de wolf kruipt wordt in de spelregels omschreven als gevorderde variant. De wolf zal vanaf nu kiezen in welke volgorde de kaarten worden getrokken. Telkens voordat de actieve speler aan beurt is zal de wolf één kaart voor zich neer leggen, als de actieve speler vervolgens beslist om verder te wandelen is dat de kaart die hij zal moeten nemen. De kaart met Roodkapje ligt nu niet meer tussen de andere kaarten, één keer in het spel kunnen de spelers beslissen om deze kaart te gebruiken tijdens hun wandeling. De kaart dat de wolf gekozen had gaat zonder te kijken naar de aflegstapel. Tenslotte heeft elke speler nu ook een speciale en sterke eigenschap, maar als je deze inzet wordt je kaart omgedraaid en aan de wolf gegeven. Ook hij kan straks profiteren van een goede actie!

In beide spelmodi eindigt het spel wanneer het huisje van de grootmoeder werd bereikt.

Onze mening

We zijn in ieder geval fan van de reeks Tales & Games, al is het maar voor de leuke doosjes en voor de nostalgie van alle sprookjes! De spellen zelf bleken in het verleden niet allemaal hoogvliegers te zijn, maar dit coöperatieve spelletje trok alweer onze aandacht. De ingrediënten bleven hetzelfde: een leuk verhaal (sprookje), eenvoudige spelregels die je perfect aan kinderen kan uitleggen maar voldoende mogelijkheden hebben om iets tactischer te werk te gaan. Dat laatste wordt nu vooral vertaald in de tweede, aangezien er in het standaardspel toch heel wat geluk bij komt kijken. Bij ons was het overwinningspercentage niet zo hoog, wat de herspeelbaarheid in het begin ten goede kwam. Of het spel na de recensie nog vaak op tafel zal komen is maar de vraag, aangezien er in deze categorie vast en zeker betere spellen op de markt zijn. In het standaardspel maakt het aantal spelers weinig uit, of je nu alleen speelt of met vier, het voelt helemaal hetzelfde. De ander variant biedt meer mogelijkheden en uitdaging, maar we zijn gewoon niet zo’n voorstanders van spellen waarbij het “één tegen de rest” is. De lay-out, het materiaal en (niet te vergeten:) de doos zijn alweer van een goede kwaliteit. Ook het meegeleverde sprookje blijven we keer op keer leuk vinden!

Conclusie: Alweer een leuk vervolg van de reeks, maar ook deze keer geen hoogvlieger.

pic2584974_mdLittle Red Riding Hood

Met dank aan IELLO !

Met dank aan IELLO !

Auteur: Annick Lobet
Uitgever: IELLO
Aantal spelers: 1 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Why First?
17 Jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Why First?Ben jij iemand die meestal nét niet kan winnen en steeds op de tweede plaats eindigd? Dan is dit spel op jouw lijf geschreven, in dit race spel moet je namelijk tweedes eindigen om de grote trofee in ontvangst te mogen nemen. Vijf etappes na elkaar, elke keer opnieuw krijgt enkel de tweede speler punten. De speler die na vijf ronden de tweede meeste punten heeft behaald wint het spel.

Aan het begin van elke etappe krijgen de spelers vijf handkaarten, daarop kan je een waarde tussen -4 tot +5 terugvinden. De spelers kiezen telkens één handkaart en leggen die gelijktijdig voor de speler wiens pion ze graag willen verplaatsen. Zo kan het perfect gebeuren dat alle kaarten deze ronde voor de rode speler terechtkomen en dus enkel die speler zijn pion zal moeten verplaatsen volgens wat er op de kaarten te lezen staat. In de meeste gevallen is dat wel wat verdeeld en zullen er dus telkens meerdere pionnen verplaatst worden.

Het spel voorziet ook een tactische variant. Ook in deze variant krijg je vijf kaarten en zul je telkens gelijktijdig een kaart bekendmaken. Deze keer leg je al je kaarten echter voor jezelf neer. De witte getallen linksonder op de kaart bepalen deze keer in welke volgorde de kaarten moeten uitgevoerd worden. De kaart met de hoogste waarde gaat eerst, waarbij de betreffende speler een pion naar keuze verplaatst. Op deze manier zullen alle spelers om de beurt hun kaart uitvoeren met een pion van hun keuze.

Van zodra de vijfde kaart gespeeld is eindigt de eerste etappe, de punten van de speler(s) op de tweede plaats worden genoteerd. Daarna worden alle pionnen terug in het midden van de racebaan gezet en begint er een nieuwe ronde waarbij alle spelers opnieuw 5 kaarten krijgen. Na de vijfde etappe worden alle scores opgeteld. De speler met de tweede meeste punten wint het spel!

Onze mening

De spelregels van Why First spraken ons wel aan, het feit dat de tweede speler wint is toch wel een leuke variatie op hetgeen dat we gewoon zijn. We begonnen met de standaardversie en die was helaas teleurstellend, je wilt wel tweedes eindigen en je hebt vaak een idee van welke pion je graag naar voor/achter wilt, maar in de praktijk lukt dat gewoon niet en is alles gebaseerd op geluk. De tactische variant bracht daar alvast verandering in. Je moet nu gaan afwegen welke kaart je wanneer speelt, of je de hoge of de lage getallen voor het einde houdt,… Al snel bleek dat zo’n etappe best leuk is, maar dat vijf etappes na elkaar gewoon te veel van het goede was. Na een drietal keer is het wel genoeg geweest, dit soort spelletjes is gewoon ideaal als filler maar hoeft voor ons niet zo uitgerekt te worden. Daarnaast heb je weinig overzicht, één iemand noteert de score, maar liefst van al wil je iedereen zijn score onthouden om op een grote lijn te kunnen redeneren hoeveel punten je nog moet winnen/verliezen om na die vijf etappes tweedes te eindigen. Wat extra overzicht d.m.v. een extra scorespoor met een blokje per spelerskleur zou in dit spel zeker van pas komen en zou het speelplezier alleen maar ten goede komen. Het spel voorziet een variant voor twee spelers (met een dummy-speler genaamd Léo), maar die laten we liever aan ons voorbij gaan. Kleef een labeltje ‘3-6 spelers’ op de doos en dat probleem is alvast opgelost. Met de andere spelersaantallen speelt het leuker, waarbij je met 5 à 6 spelers uiteraard wel net iets langer bezig bent, zeker tijdens de tactische variant.

Conclusie: Why First? is een leuke filler met net iets te veel ronden, maar ideaal om een startspeler te bepalen.

Why First?

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Why First?

Auteur: Simon Havard
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

Dit spel is in het Nederlands uitgebracht door 999-Games onder de naam Runner-Up.

Battle Sheep
01 Mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het gras is altijd groener aan de overkant, een zinnetje op het lijf geschreven van dit abstracte spel. Probeer je tegenstanders in de val te lokken en al het groene gras voor jezelf te houden. Maak strategische beslissingen, verdeel je kudde over de grote wei en blokkeer je tegenstanders.

Aan het begin van het spel zullen de spelers het speelbord zelf opbouwen, iedereen krijgt vier tegels om elk om beurt één daarvan neer te leggen. Op deze manier heb je de opbouw van het speelbord min of meer zelf in de hand en is de grootte ervan afhankelijk van het aantal spelers! Daarna plaatsen de spelers hun kudde van 16 schapen aan de rand van de weide en kan het spel écht beginnen. De opdracht is simpel, als je aan de beurt bent verplaats je een deel van je kudde naar een andere locatie. Hoeveel schapen je van je stapel neemt mag je zelf kiezen, zolang je er maar minstens één laat staan. Welke richting je uit gaat mag je ook kiezen, maar je zal in de gekozen richting zover moeten lopen als je kan. De volgende keer kan je dan kiezen welk van je stapels schapen je gaat splitsen enzovoort. Van zodra je geen enkele geldige beweging meer kan maken eindigt het spel voor jou, de anderen spelen verder tot niemand nog een geldige beweging kan maken. Daarna volgt de puntentelling: elk schaapje (of stapel met schapen) levert één punt op. Diegene die de meeste schapen heeft kunnen plaatsen wint het spel, bij gelijke stand is het belangrijk dat je schapen aan elkaar grenzen, diegene met de grootste cluster van schapen gaat er dan met de overwinning van door.

Onze mening

Battle Sheep is een kort spelletje met heel eenvoudige spelregels en toch heel wat tactiek. Het is een abstract spel waar een willekeurig thema is opgeplakt, maar dat thema is dan ook mooi uitgewerkt. Alle schaapjes zijn nét iets anders, het ene kijkt boos, het andere lief, … De leuke, mooie illustraties en het sublieme materiaal maakt dit abstracte spelletje alleen maar leuker om te spelen. Je moet steeds vooruit kijken, proberen te vermijden dat je grote kudde opgesloten geraakt en tevens proberen je tegenstanders in te sluiten. We speelden het spel zowel met twee, drie als vier spelers en we vonden dat allemaal even goed, al is het met twee misschien nét iets tactischer. Het is niets voor een veelspeler die niet houdt van abstracte spellen, maar het viel bij ons steevast in de smaak bij de familiespelers en kinderen. Je kan het speelveld uiteraard elke keer anders gaan opstellen, maar heel groot is de variatie natuurlijk niet. De herspeelbaarheid is dan misschien ook niet super groot, maar toch is het een spel dat wij graag op tafel leggen.

Conclusie: Battle Sheep is een kort, eenvoudig, tactisch en abstract spelletje!

Battle Sheep

Met dank aan BlackRock Games!

Met dank aan BlackRock Games!

Battle Sheep

Auteur: Francesco Rotta
Uitgever: Blue Orange Games
Tijdsduur: ± 15 min.
Aantal spelers: 2 – 4
Vanaf 7 jaar

Rolit
16 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Een speelbord vol met gekleurde ballen, en dan liefst in jouw kleur… zo eindigt deze bekende klassieker ‘Rolit’. Aan het begin van het spel is het bord echter nog leeg en vind je 4 ballen met elk een verschillende kleur. Klaar voor de start?

Als je aan de beurt bent plaats je een nieuw balletje op het bord, één spelregel: dat balletje moet grenzen aan een andere bal op het spelbord. Je legt die bal uiteraard met jouw spelerskleur naar boven, vervolgens probeer je zoveel mogelijk andere ballen op het bord te veroveren. Dat doe je door alle ballen tussen je zonet geplaatste bal en een andere bal in jouw kleur naar jouw kleur te veranderen, en dat in alle richtingen: horizontaal, verticaal én diagonaal! Meer is het niet, daarna is de beurt al aan de volgende speler.

Het spel eindigt van zodra het speelbord vol ligt, iedereen telt vervolgens hoeveel balletjes er met hun kleur naar boven gedraaid liggen. Diegene met de meeste punten wint het spel!

Onze mening

Rolit is een klassieker die we uit onze kindertijd kennen, maar dat wilt daarom niet zeggen dat het niet goed is, het blijft een spel dat we zo nu en dan wel eens kunnen appreciëren. Vooral met twee spelers kunnen we ons wel eens amuseren met dit tactische en abstracte spel, al wilt dat niet zeggen dat het hier veel op tafel verschijnt. Als we de XXL-versie tegenkomen op een spellenbeurs is de kans groot dat we even pauze nemen voor een potje Rolit. Met drie en vier spelers wordt het iets minder tactisch, er gebeurt té veel op het speelbord waardoor alles alweer veranderd is tegen dat jij aan de beurt bent, waardoor je weinig of niets in de hand hebt.

Conclusie: Rolit is en blijft een goed en leuk spel!

Rolit

Met dank aan Goliath!

Met dank aan Goliath!

Rolit

Auteur: Adi Golad
Uitgever: Goliath Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Fish ‘n’ Stones
04 Feb 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In deze ‘Fische und Steine’ proberen alle spelers de grootste vangst met vissen te scoren. Leg je eigen kat op een geniepige plaats, doe een strategische zet en onthul daarna je geheime plaats… En? Een mooie visvangst gedaan? Of toch bot gevangen?

Aan het begin van elke ronde worden er 9 kaarten opengelegd op tafel, en dat in een vierkant van 3 op 3. Vervolgens leggen alle spelers hun drie kaarten aan hun zijde naast de vijver. Één van die kaarten bevat de kat met vishengel, de andere kaarten zijn blanco. Daarna kunnen alle spelers, beginnend met de startspeler, één kaart/stapel in de visvijver verleggen. Ze mogen dus één kaart opnemen en op een aangrenzende kaart leggen. Pas daarna maakt de startspeler bekend op welk van de drie kaarten zijn kat staat, de speler is verplicht om één kaart/stapel uit die rij te nemen. Je wilt uiteraard zo veel mogelijk vissen nemen, maar misschien hadden je tegenspelers je wel door en hebben ze de beste kaarten alvast verplaatst. Elke vis zal aan het einde één punt opleveren terwijl elke steen dan weer een minpunt geeft. Tenslotte maken ook de andere spelers elk om beurt bekend waar hun kat verstopt zat, zolang er minstens één kaart/stapel in het verlengde van de kat ligt zijn ze verplicht een stapel te nemen.

Aan het begin van de tweede ronde worden er weer 9 kaarten opengelegd, maar deze keer over de kaarten die nog op tafel lagen. Als je in de komende rondes dus een kaart wilt verplaatsen en/of vangen ben je verplicht om de hele stapel te nemen. Je kan dus maar best proberen te onthouden wat er lag. Na vier ronden eindigt het spel, alle spelers tellen hun vangst en diegene met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Aanvankelijk hadden we van Fish ‘n’ Stones een kinderspel verwacht, de leeftijdsaanduiding 7+ én de illustraties lieten dan ook niets anders vermoeden. Een eerste speelsessie overtuigde ons echter meteen dat het meer was dan alleen een kinderspel: in dit kaartspel komt heel wat strategie aan te pas! Eerst de beslissing waar je je kat legt, die vaak te maken heeft met de beurtvolgorde… je moet er namelijk rekening mee houden dat de kaarten in die volgorde bekend worden gemaakt. Ook het verleggen van de kaarten is vervolgens van groot belang. Je kan een afleidingsmanoeuvre doen in de hoop dat je tegenspelers niet doorhebben waar je kat ligt, of je kan er voor kiezen dat jouw mogelijke buit alleen maar groter wordt. Helaas hebben de andere spelers die kans ook, en wat zijn zij van plan? Het bekendmaken van de kaarten is telkens opnieuw spannend. In de volgende drie rondes komt er ook het geheugenaspect bij, de kaart die bovenaan ligt ziet er misschien (on)aantrekkelijk uit, maar wie weet nog wat eronder zat? Misschien is dat – ondanks die twee stenen – misschien wel een hele mooie vangst?

Het aantal spelers heeft in deze filler vooral invloed op het strategische element: met twee spelers heb je het iets meer in de hand dan met vier spelers. Soms wordt het onverwacht een leuk, strategisch en zelfs venijnig spelletje. Het speelt met alle spelersaantallen leuk, maar wij spelen Fish ‘n’ Stones het liefst met twee of drie spelers. De illustraties zijn mooi maar zorgen voor het kinderlijke uiterlijk. Het kan zeker met jonge kinderen gespeeld worden, maar ook de volwassenen kunnen deze filler wel eens smaken. We vinden het wel jammer dat de blanco kaarten helemaal blanco zijn, een eenvoudige illustratie kon ook weergeven dat de kat daar niet was…

Conclusie: Fish ‘n’ Stones is een leuke filler met meer diepgang dan je zou verwachten!

Fish'n'Stones

Fish ‘n’ Stones

Auteurs: Dennis Kirps & Jean-Claude Pellin

Met dank aan Logis!

Met dank aan Logis!

Uitgever: LOGIS
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Rummikub (Turbo)
14 Jan 2015 door Ralda

Spelbeschrijving Rummikub

rummikubAan het begin van het spel krijgt elke speler 14 stenen, diegene die er in slaagt om deze stenen als eerste – in geldige groepjes – op tafel te leggen wint het spel. Als je aan beurt bent kan je groepjes stenen op tafel spelen, daar zijn twee geldige manieren voor: een serie van opeenvolgende getallen in eenzelfde kleur of een rij van dezelfde getallen in verschillende kleuren. Elke groep op tafel moet minstens bestaan uit drie stenen. Om het spel te beginnen moet de totale waarde van de stenen die je kunt uitspelen in groepjes minstens 30 punten waard zijn, vanaf je volgende beurt kan je dan ook stenen toevoegen aan bestaande groepjes. Het is ook toegelaten om groepen te hervormen in een poging één of meerdere van jouw stenen uit te spelen. Als dat echter niet lukt wordt je beurt als ongeldig beschouwd, je moet alles terug leggen zoals het lag én je moet drie extra stenen nemen. Het is dan wellicht beter om meteen te passen en één extra steen te nemen.

Als je al je stenen in geldige sets hebt kunnen uitspelen win je het spel. De waarde van de stenen  op de spelersborden van je tegenstanders bepaalt hoeveel punten je scoort. Je kan ook meerdere partijen spelen en op voorhand afspreken hoeveel potjes er gespeeld worden of welke score er gehaald moet worden om het spel te winnen.

Spelbeschrijving Rummikub Turbo

De Turbo-versie van Rummikub is een snel dobbelspel voor twee spelers. Elke speler krijgt 9 dobbelstenen op hand, als je aan de beurt bent dobbel je al deze dobbelstenen en probeer je sets te vormen zoals in het basisspel. Je mag een nieuwe set vormen maar je kan je dobbelstenen ook aanleggen bij bestaande groepjes. Ook in dit dobbelspel is het toegelaten om bestaande sets te manipuleren om zo je dobbelstenen kwijt te spelen, als het niet lukt word je daar deze keer niet voor gestraft. Vanaf de tweede beurt ben je niet verplicht om al je dobbelstenen opnieuw te werpen, het is dus belangrijk dat je je dobbelstenen op tafel laat liggen en pas in de beker doet als je opnieuw aan de beurt bent! Als beide spelers drie beurten na elkaar géén dobbelstenen meer kunnen aanleggen of wanneer een speler al zijn dobbelstenen heeft uitgespeeld is het spel afgelopen en worden de punten geteld. De winnaar krijgt het aantal punten gelijk aan de som van de getallen op overgebleven dobbelstenen van de tegenstander. Diegene die na 6 rondes de meeste punten heeft gescoord wint het spel.

Onze mening

Uit de vele spellen dat we kennen sinds onze kindertijd is Rummikub wellicht het beste. Ook nu we zoveel andere en ‘modernere’ spellen kennen kunnen we nog steeds genieten van een potje Rummikub, het blijft gewoon een goed spel. Het is een spel dat in vele gezinnen in de kast staat, het is dan ook niet te verbazen dat dit spel in vele gezinnen eigen huisregels heeft. Soms zelfs zonder dat de spelers dit beseffen, het is een spel dat door het leven gaat met veel verschillende spelregels. Maar ach, wat maakt het uit, als iedereen dezelfde spelregels toepast spelen we toch gewoon voor het plezier. En dat zoeken en puzzelen om toch maar een extra blokje uit te spelen blijft ook na vele speelsessies leuk, om dan maar te zwijgen over het gebruik van de joker. Ga je hem al uitspelen om zelf meer blokken kwijt te spelen? Maar dan kunnen je medespelers daar misschien wel goed gebruik van maken! Als je hem te lang op je speelbord houdt levert hij dan weer veel strafpunten op aan het einde… moeilijke keuze. Het spel is bovendien van een goede kwaliteit en het werd inmiddels in veel verschillende versies uitgebracht, zo is er inmiddels ook een junior-variant voor kinderen vanaf 4 jaar en zijn er ook verschillende reisedities op de markt. Een luxe-editie mag uiteraard ook niet ontbreken en met de XP-variant kan je het spel nu ook met 6 spelen. Tenslotte is er ook een XXL-versie zodat ouderen en/of slechtzienden ook nog kunnen genieten van een potje Rummikub.

Over de Turbo versie zijn we helaas iets minder enthousiast, de levensduur zal wellicht niet dezelfde zijn als die van de klassieke Rummikub. Het feit dat het een spel is voor twee spelers is misleidend, in tegenstelling tot veel andere spellen staat hier niet duidelijk vermeld dat het enkel met 2 spelers gespeeld kan worden. De aandachtige lezer merkt enkel dat ene kleine zinnetje op ‘Voor 2 spelers vanaf 7 jaar’. Het is een vrij grote doos in verhouding met het materiaal, de dobbelbeker maakt nogal veel lawaai en mocht van ons achterwege blijven. Ook het scoreblokje is maar droevig, met amper 18 velletjes.. Je kan de scores uiteraard ook op een ander blaadje noteren, maar als er dan toch een scoreblok wordt bijgeleverd had het dan ook wel wat dikker mogen zijn. Het goede ‘Rummikub’ element van het zoeken en puzzelen is uiteraard nog steeds aanwezig, maar in veel mindere mate. De mogelijkheden van de dobbelstenen zijn beperkt en het komt niet tot zijn recht zoals in de klassieker. Leuk om eens gespeeld te hebben, maar daar houdt het wellicht ook op.

Conclusie: De nieuwe Rummikub Turbo kan niet op tegen de klasse van de klassieke Rummikub!

Met dank aan Goliath!

Met dank aan Goliath!

Rummikub

Auteur: Ephraim Hertzano
Uitgever: Goliath Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 8 jaar

Rummikub Turbo

Uitgever: Goliath Games
Aantal spelers: 2
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

Sushi Dice
25 Dec 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Wie wordt de kok in dat nieuwe sushi-restaurant? Er zijn verschillende kandidaten voor de nieuwe job, maar slechts één kok zal die begeerde plaats in de keuken kunnen innemen. Denk eraan: je moet snel werken en vele gerechten op een korte tijd maken. Ook hygiëne is belangrijk, gebruik geen vieze ingrediënten in je menu want dat wordt niet gesmaakt in de keuken.

Twee spelers gaan de strijd met elkaar aan. Er worden drie menu’s klaar gelegd en beide spelers ontvangen een set van 6 dobbelstenen. Klaar? Start! De spelers rollen hun dobbelstenen gelijktijdig, ingrediënten die ze nodig hebben laten ze aan de kant liggen en de anderen dobbelen ze opnieuw. Wees snel want je tegenstander is hetzelfde van plan! Hou je tegenstander terwijl goed in de gaten, het is belangrijk dat hij geen vieze ingrediënten gebruikt. Als je hem toch betrapt op een moment dat hij zo’n vies ingrediënt heeft liggen roep je snel ‘Bah!’. Die speler moet helemaal opnieuw beginnen koken, alle ingrediënten worden terug gemengd. Met andere woorden: alle dobbelstenen terug op hand en opnieuw beginnen. Let maar op dat je terwijl zelf niet betrapt wordt met zo’n vies ingrediënt.

Ook de andere spelers moeten opletten, zij hebben de job als chef kok nog niet uit hun gedachten gezet. Als één van deze spelers er in slaagt om de twee actieve koks tegelijkertijd te betrappen op vieze ingrediënten roept die ‘Matté!’. Gedaan met de strijd als het op die manier moet. Dobbelstenen worden doorgegeven en de andere spelers beginnen met de strijd. Van zodra één van de actieve koks erin geslaagd is een recept te maken drukt deze op het belletje, deze speler wint de bijhorende receptenkaart. Er wordt een nieuwe kaart opengelegd, de dobbelstenen worden doorgegeven en twee andere koks gaan in de strijd. Diegene die als eerste vooraf bepaald aantal recepten heeft gemaakt wint het spel.

Onze mening

Het verhaaltje is wel leuk en het spel kan snel worden uitgelegd aan je – liefst stressbestendige- medespelers. Sushi Dice lijkt een tweepersoonsspel dat dankzij een paar kleine regeltjes nu ook met 3 tot 6 spelers gespeeld kan worden. Met twee spelers is het wel leuk, al is het niet speciaal genoeg om regelmatig op tafel te komen. Het feit dat je snel moet dobbelen en daarnaast ook de dobbelstenen van je tegenstander in de gaten moet houden is op zijn minst leuk gevonden, al is iedereen daar niet even goed in. Voor de spelers die toekijken is het – ondanks die regel – toch niet altijd even leuk. Het gebeurd niet zo heel vaak dat je twee spelers tegelijkertijd kan betrappen, vaak dobbelen ze net niet tegelijkertijd. Als de twee actieve spelers naast elkaar zitten is het ook al net iets gemakkelijk dan anders.

Sushi Dice is een dobbelspel met enkele leuke elementen die we niet eerder zagen in een dobbelspel, anderzijds is het ook geen hoogvlieger. We spelen het uiteindelijk het liefst met twee spelers, al is de spelregel ‘Matté!’ in die situatie uiteindelijk niet van toepassing. Met meerdere spelers wordt het wel eens verwarrend wie wanneer de dobbelstenen moet krijgen.

Conclusie: Een vernieuwend dobbelspel om te bepalen wie vanavond moet koken?

Sit Down

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Sushi Dice

Auteur: Henri Kermarrec
Uitgever: Sit Down!
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

Mahé
07 Dec 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Dit populaire eiland in de Seychellen is ook zeer geliefd bij schildpadden, ze bezoeken Mahé en leggen er hun eieren. Elke speler zal in dit spel één of meerdere schildpadden rond het eiland bewegen, telkens het strandgedeelte gepasseerd wordt zullen de schildpadden eieren leggen. Hoe meer eieren, hoe beter!

Als je aan beurt bent dobbel je met één dobbelsteen, daarna kan je ook beslissen om een tweede en eventueel zelfs een derde dobbelsteen te werpen! De enige voorwaarde voor een geslaagde bewegingsactie: de totale waarde van de drie dobbelstenen mag niet groter zijn dan 7! De som van de dobbelstenen wordt vervolgens vermenigvuldigd met het aantal gebruikte dobbelstenen, in het beste geval kan je dus 21 plaatsen vooruit gaan (7×3). Wanneer je het strandgedeelte bereikt of passeert kan je de bovenste kaart van de stapel nemen, dat zijn het aantal eieren dat je deze ronde gelegd hebt. Wanneer je beweging eindigt op een locatie waar al een schildpad staat plaats je jouw schildpad er gewoon bovenop, jij kan in de volgende beurt profiteren van de beweging van die schildpad! Wanneer je schildpad één of meerdere schildpadden op zijn rug draagt zal je die allemaal meenemen, het is zelfs zo dat de eigenaar van het bovenste schildpad zal beslissen of je een tweede en/of derde dobbelsteen moet werpen of niet! Beter nog: wanneer een stapel schildpadden het strandgedeelte passeert mag enkel de bovenste schildpad een broedkaart nemen. Nadat de 20 broedkaarten uitgeput zijn is het einde in zicht, de speler die er als eerste in slaagt om het strandgedeelte nogmaals te bereiken mag zijn schildpad op de broedplaats zetten en verdient daarmee 7 bonus eieren. Alle spelers tellen vervolgens de eieren op de verdiende broedkaarten, diegene met de meeste eieren wint het spel!

In de spelregels staat ook een variant beschreven waarbij de verdiende broedkaarten kunnen gebruikt worden als tweede en derde dobbelsteen, je kan daarbij dus een broedkaart opofferen om het dobbelresultaat naar je hand te zetten.

Onze mening

Mahé is een heel leuk spelletje voor tussendoor, gebaseerd op het gekende press-your-luck principe. Neem je het risico om nog een dobbelsteen te dobbelen met de kans om je beweging te verdrievoudigen of toch maar niet? Als je er in slaagt om 7 te dobbelen met de drie dobbelstenen kan je meteen 21 plaatsen vooruit, daarmee ben je het bord rond en ben je zeker dat je een broedkaart krijgt. Maar misschien is de bovenste broedkaart toch niet zo ideaal en wacht je liever een rondje in de hoop meer eieren te verzamelen? Het is ook erg interessant om op een andere schildpad te landen en mee te profiteren, zeker als je daardoor het strandgedeelte kan passeren en enkel jij een nieuwe broedkaart krijgt! De illustraties zijn erg mooi, het spel bevat zelfs een dubbelzijdig speelbord. Enerzijds heb je het eiland met felle kleuren, de andere zijde kan je het eiland ’s nachts bezoeken.

Hoe meer spelers, hoe meer vreugd. Met 5, 6 en 7 spelers is het spel op zijn best aangezien je dan veel schildpadden hebt en er dus regelmatig stapels gevormd worden, plezier gegarandeerd. Met vier spelers kan uiteraard ook, maar met drie is het zowaar nog leuker! Elke speler speelt dan met twee schildpadden, wat het misschien een beetje verwarrend maakt in het begin, maar die zes schildpadden maken het dan weer erg leuk. Ook met twee spelers spelen beide spelers met twee schildpadden. Het kan met twee en liefhebbers van het spel zullen het wellicht ook leuk vinden, al zullen wij in die situatie toch naar een ander spel grijpen. Mahé is bovendien het ideale spel om kinderen de eerste maaltafels te leren, ze spelen een leuk spel en oefenen zonder het te beseffen op het vermenigvuldigen.

Conclusie: Mahé is een leuke filler dat zeker nog op tafel zal verschijnen!

Met dank aan Franjos Spieleverlag!

Met dank aan Franjos Spieleverlag!

MahéMahé

Auteur: Alex Randolph
Uitgever: Franjos Spiele
Aantal spelers: 2 – 7
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Clover
22 Okt 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

In dit snelle kaartspel zullen de spelers steeds opnieuw een klavertje vormen volgens één heel eenvoudige spelregel: die bepaalde kleur mag op het moment dat je een kaart speelt nog niet open op tafel liggen. De symbolen op de kaarten zorgen voor bijkomende opdrachten of spelregels. Elke speler heeft maar één doel voor ogen: de eerste zijn om al zijn handkaarten uit te spelen!

Elke speler begint het spel met vier handkaarten. Alle kaarten bevatten één blaadje van een klavertje en een gekleurde achtergrond. Door vier kaarten in het midden te leggen wordt een klavertje vier gevormd. De spelers hebben in hun beurt twee opties: een kaart op één van de vier blaadjes van het klavertje leggen (op voorwaarde dat de achtergrondkleur er nog niet lag) of een nieuwe kaart op hand nemen. Op vele kaarten staat een symbool en geldt de volgende regel: zolang dat symbool zichtbaar is moet dit elke ronde opnieuw uitgevoerd worden. Zo’n symbool kan o.a. de spelersvolgorde veranderen, de volgende speler verplichten om een beurt over te slaan of alle spelers verplichten om hun handkaarten open te leggen. Andere symbolen bepalen dan weer op welke plaats de volgende kaart gespeeld moet worden of dat elke speler een kaart (of zelfs alle kaarten!) moet doorgeven aan zijn linker of rechter buur. Tenslotte heb je nog het geluksklavertje, deze kaart kan je beschermen tegen enkele acties zoals ‘beurt overslaan’ of ‘open spelen’ maar kan je ook als joker gebruiken. Van zodra één speler al zijn kaarten heeft uitgespeeld eindigt het spel.

Onze mening

Onze eerste indruk van Clover was positief. Heel eenvoudige spelregels die met behulp van een paar eenvoudige symbolen omgevormd worden tot een leuk, snel en spannend kaartspelletje. We speelden het in Essen met één van de ontwerpers en namen het enkele dagen later mee op weekend. Toen volgde een (kleine) teleurstelling: het spel bevat geen spelregels. Op het doosje staat vermeld dat je de spelregels op internet kan vinden, maar als je ergens op vakantie bent en geen internetverbinding hebt, heb je dus pech. Aan de hand van het overzichtskaartje kan je de spelregels niet helemaal afleiden, gelukkig staan de symbolen wel extra uitgelegd op die kaart. Één extra kaart met de (korte) spelregels had in dit geval geen overbodige luxe geweest.

Het spel zelf is zeker leuk om eens te spelen en zal in vele gezinnen wellicht in de smaak vallen. Het doet ons wat denken aan UNO, niks voor de veelspelers onder ons, maar hét spel dat elk gezin wel eens graag speelt. Het kleine doosje draagt ook zijn steentje bij, het is eenvoudig om mee te nemen. Zit je ergens te wachten? Speel dan gerust een spelletje Clover, veel tijd en plaats heb je er niet voor nodig! De herspeelbaarheid is voor ons helaas niet zo groot. Het ligt nogal voor de hand dat er bij een spel met dit thema een (grote) geluksfactor is, al kan je die soms wel naar je hand zetten. De illustraties zijn eenvoudig gehouden, wat past bij het spel. Maar mits een paar kleine aanpassingen zou de lay-out volgens ons naar een hoger niveau gebracht kunnen worden waardoor het spel meteen veel meer zou aanspreken.

Conclusie: Clover is het ideale reisspel voor een doorsnee gezin!

Met dank aan Rielekst!

Met dank aan Rielekst!

Clover

Auteurs: Kees Meis & Dennis Merckx
Uitgeverij: Rielekst
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

The Three Little Pigs
19 Aug 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Er was eens een zeug dat besloot haar drie biggetjes op pad te sturen om de wereld te ontdekken. Ze maakten steeds ruzie en lukten er niet in samen een huis te bouwen, er zat dus niets anders op dan elk een eigen huis te maken … Iedereen kent het sprookje van de drie biggetjes wellicht. Elke speler droomt ervan een mooi en sterk huis te bouwen om te overwinteren, maar vergeet niet dat de wolf ook nog rond dwaalt in het grote bos, wie weet komt hij net jouw huisje omver blazen!

Als je aan de beurt bent kan je de vijf dobbelstenen tot 3 keer rollen, je kan daarbij kiezen of je dobbelstenen aan de kant wilt houden of niet, maar telkens je een wolf gooit ben je verplicht deze aan de kant te leggen! Als je besluit te stoppen met dobbelen kan je verder bouwen naargelang je dobbelresultaat. Op de dobbelstenen staan, buiten de wolven, de drie bouwdelen van de huisjes: deuren, ramen en daken. Afhankelijk van het aantal keer dat je hetzelfde symbool dobbelde bouw je één of meerdere huistegels, zo kan je met 2 identieke symbolen een onderdeel van stro bouwen, met 3 een houten en met 4 een stenen. Elk huis begint steeds met een deur of een raam en zolang je geen dak hebt geplaatst kan je naar believen onderdelen toevoegen, maar je kan uiteraard slechts één deur en één dak hebben per huis. Anders dan in het sprookje kan je onderdelen van stro, hout en steen combineren in één huis. Wanneer je twee wolven hebt gedobbeld kan je deze beurt echter niet bouwen want dan is de wolf op komst! Je kiest een huis van één van je tegenstanders en blaast daarna het wiel. Het resultaat op het wiel bepaalt het type van materiaal dat weggeblazen wordt van het gekozen huis. De kans dat je daarbij alle onderdelen van stro wegblaast is 1 op 2, terwijl je maar één kans op zes hebt dat je stenen onderdelen kan wegblazen. Zijn er geen onderdelen van dat materiaal in het gekozen huis? Pech, dan gebeurt er niets en is je beurt voorbij.

Het spel eindigt als een bepaald aantal stapels is uitgeput, afhankelijk van het aantal spelers. Daarna volgt de puntentelling waarbij alle varkenshoofdjes op de afgewerkte huizen geteld worden, een onderdeel van stro zal dus minder punten opleveren dan één van steen. De huizen die niet afgewerkt zijn leveren geen punten op. Daarnaast zijn er ook nog punten te verdienen voor de bloempotten die op je bouwtegels staan, iets waar je tijdens het spel dus ook rekening probeert mee te houden tijdens het bouwen.

Er is ook een variant voorzien waarbij je 6 bonuskaarten mee kan verdienen. Drie van deze kaarten kunnen tijdens het spel gewonnen worden door een compleet afgewerkt huis te bouwen in één van de drie materiaalsoorten. De eerste die daar in slaagt krijgt het bijhorende kaartje ter waarde van 2 punten. Het bonuskaartje kan je niet meer kwijtspelen, ook al wordt je huis later omgeblazen. De andere drie bonuskaarten zorgen elk voor drie bonuspunten aan het einde van het spel: voor diegene met de meeste bloempotten, diegene met de meeste huisjes en diegene met het hoogste huis!

Onze mening

Het concept van deze reeks is erg leuk: spellen rond sprookjes die je uit je kindertijd kent. Bovendien ziet de doos er ook erg fraai uit: het ziet er uit als een boek en heeft binnenin ook nog een handige inleg. Naast de spelregels zit er ook een afzonderlijk boekje bij met het verhaaltje, een erg leuk detail. Het spel valt in de smaak bij kinderen maar ook als tussendoortje bij volwassenen. De variant met kaarten laat je bij de kinderen gewoon weg, en dan kan het wat ons betreft al vroeger gespeeld worden dan de aangegeven 7 jaar. Ons neefje van bijna 5,5 jaar speelt het spel vrolijk mee, maar ook vrienden en familie kunnen zich wel eens amuseren met het spel.

Soms lijkt het spel niet volledig tot zijn recht te komen. In de 15 sessies dat we achter de rug hebben is er erg weinig geblazen. De wolven staan enkel op de zwarte dobbelstenen (3 van de 5) en deze worden al gauw aan de kant gehouden om te vermijden dat je moet blazen. Als er geblazen wordt ben je nooit zeker dat je effectief iets zal afbreken, tenzij je een huis kiest waar alle materiaalsoorten aanwezig zijn, maar zo’n huizen zijn er niet altijd aanwezig! Bovendien kan je die beurt zelf niets bouwen en lijkt het een verloren beurt. Sommige spelers proberen bewust de zwarte dobbelstenen te bewaren in de hoop wel te kunnen blazen, soms moet je dat ook wel doen om te vermijden dat de grote geluksvogel zomaar wint, maar of je daarmee zelf gaat winnen is maar de vraag. Je wilt dus vooral zelf opbouwen en daar zijn wel enkele keuzes te maken: ga je voor de stenen onderdelen, die meer punten opleveren én amper kunnen afgebroken worden? Of ga je voor meerdere goedkopere onderdelen? Als je meerdere huisjes kan afwerken heb je misschien ook meer punten. Het geluk moet ook een beetje aan je kant staan, want zonder dak kan je je huis nooit afwerken, en een onafgewerkt huis telt helemaal niet mee bij de puntentelling. Uit onze speelsessies blijkt dat diegene met de meeste stenen huisjes wel een erg grote kans maakt om het spel te winnen. Het blazen zorgt steeds voor veel lachbuien en ontzettend veel plezier, maar toch zijn er steeds spelers die liever het pijltje met de vingers wegtikken i.p.v. te blazen.

Conclusie: The Three Little Pigs is een leuke filler dat wellicht nog regelmatig op tafel zal komen met verschillende leeftijden!


The Three Little Pigs

Auteur: Laurent Pouchain
Uitgeverij: IELLO
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

© Spellenmolen junior